Σήμερα στο υστερόγραφο του minima012: Cities - 21ος αιώνας
Βαρκελώνη. Πρωτεύουσα της Καταλονίας. Μαγική και αγαπημένη (μόνο δική μου άραγε;). Το case study της Θεσσαλονίκης τα τελευταία χρόνια, έχει τα πάντα και μου έδωσε την εντύπωση ότι την γνώριζα πριν την επισκεφτώ. Η πλατεία Ramplas (η καρδιά της πόλης), το πάρκο Guell και η Sagrada Familia (Gaudi, κρίμα που έφυγες νωρίς), η Μπαρτσελονέτα (η περιοχή πάνω από λιμάνι), το Μουσείο Πικάσο, το γήπεδο της Barca, ένα ποτήρι σαγκριά να συνοδεύει τα πολπίτος, οι Καταλανοί που πίνουν τον καφέ τους και ζουν στα "χαλαρά", μου θυμίζουν μια Θεσσαλονίκη βγαλμένη από τα όνειρά μου. Λες να μετακομίσω;
Είναι ωραίο να σε διαβάζουν...
Παρασκευή, Νοεμβρίου 12
21
Και ξαφνικά κοιτάω το ρολόι και λέει 21:11
"21"; Αναρωτιέμαι για μια στιγμή και επαναφέρω τον εαυτό μου στην πραγματικότητα.
Ακόμα στο γραφείο είμαι και στήνω το περιοδικό;
Προβλέπω ξενύχτι.
Κορίτσι μου, αύριο θα βγούμε στο υπόσχομαι.
"21"; Αναρωτιέμαι για μια στιγμή και επαναφέρω τον εαυτό μου στην πραγματικότητα.
Ακόμα στο γραφείο είμαι και στήνω το περιοδικό;
Προβλέπω ξενύχτι.
Κορίτσι μου, αύριο θα βγούμε στο υπόσχομαι.
Γκρι
Η μέρα ξεκίνησε περίεργα. Ακόμα δεν έχω συνηθίσει το καινούργιο μου σπίτι. Βγαίνω από το σαλόνι, στρίβω αριστερά... και βρίσκω τοίχο! Φτου...
Βροχή σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Μ'αρέσει όμως. Οσο περίεργα κι αν με κοιτάνε όταν το λέω. Εμένα η βροχή μ'αρέσει.
Αυτό που δεν μ'αρέσει είναι να ανοίγω την τηλεόραση και να βλέπω είτε "κοινωνικό σχολιασμό" επί των τελευταίων γεγονότων στο Fame Story, είτε τον Αντιπαθέστατο Αυτιά να λέει για "συνταξούλες", είτε τον δαιμόνιο ρεπόρτερ Πίκο Απίκο (ουπς, Τερενς Κουικ ήθελα να πω) να ταξιδεύει στην επαρχία και να "αποκαλύπτει" τα προβλήματα του "κοσμάκι". Ωραίο αυτό το "κοσμάκι" ε; Πόση περιφρόνηση κρύβει μέσα του άραγε;
Σήμερα έχουμε και το "Τελευταίο Αντίο" του Αραφατ. Σηματική είδηση, δε λέω, αλλά πρέπει να παρακολουθήσω λεπτό προς λεπτό την κηδεία του;
Συμπέρασμα: (το ίδιο όπως πάντα) Κλείστο το ρημάδι..!
! Σημαντική είδηση μου μετέφερε χθες το βράδυ και ο φίλος μου ο Αντρέας για πυρινικό ατύχημα στη Βουλγαρία. Δεν ξέρω πόσο σοβαρό είναι, πάντως τα πραγματα μου από την μετακόμιση δεν τα βγάζω απ'τα κουτιά. Μέχρι αυτή την ώρα δεν έπαιξε στις ειδήσεις και δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό. Περιμένω...
~Καλη σας μέρα
Βροχή σήμερα στη Θεσσαλονίκη. Μ'αρέσει όμως. Οσο περίεργα κι αν με κοιτάνε όταν το λέω. Εμένα η βροχή μ'αρέσει.
Αυτό που δεν μ'αρέσει είναι να ανοίγω την τηλεόραση και να βλέπω είτε "κοινωνικό σχολιασμό" επί των τελευταίων γεγονότων στο Fame Story, είτε τον Αντιπαθέστατο Αυτιά να λέει για "συνταξούλες", είτε τον δαιμόνιο ρεπόρτερ Πίκο Απίκο (ουπς, Τερενς Κουικ ήθελα να πω) να ταξιδεύει στην επαρχία και να "αποκαλύπτει" τα προβλήματα του "κοσμάκι". Ωραίο αυτό το "κοσμάκι" ε; Πόση περιφρόνηση κρύβει μέσα του άραγε;
Σήμερα έχουμε και το "Τελευταίο Αντίο" του Αραφατ. Σηματική είδηση, δε λέω, αλλά πρέπει να παρακολουθήσω λεπτό προς λεπτό την κηδεία του;
Συμπέρασμα: (το ίδιο όπως πάντα) Κλείστο το ρημάδι..!
! Σημαντική είδηση μου μετέφερε χθες το βράδυ και ο φίλος μου ο Αντρέας για πυρινικό ατύχημα στη Βουλγαρία. Δεν ξέρω πόσο σοβαρό είναι, πάντως τα πραγματα μου από την μετακόμιση δεν τα βγάζω απ'τα κουτιά. Μέχρι αυτή την ώρα δεν έπαιξε στις ειδήσεις και δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό. Περιμένω...
~Καλη σας μέρα
Σάββατο, Οκτωβρίου 9
Do we all live in one?
yellow submarine
μικρές άγνωστες ιστορίες του γνωστού υποβρυχίου
(από το minima, 9 Νοεμβρίου 2004, τεύχος 06)
Η ταινία που όρισε την ψυχεδελική αισθητική των καρτούν του '60. Τρελή πλοκή, μουσική και χρώμα, αλλά και υποτονικό βρετανικό χιούμορ που θυμίζει τις "εξυπνάδες" του "Hard Day's Night". Τι άγνωστο, όμως, κρύβει αυτό το υποβρύχιο μέσα του;
Το Καλό και το Κακό
Στα 90 λεπτά της διάρκειας της ταινίας παρα-κολουθούμε την προσπάθεια του Captain Fred να σώσει τη "φιλόμουση" Pepperland από τους φανατικά ταγμένους εχθρούς της μουσικής, Blue Meanies, οι οποίοι κατέλαβαν τη χώρα. Ο Fred ανα-ζητά τον Ringo για του ζητήσει βοήθεια, κάτι το οποίο κατορθώνει καθώς επιστρέφει μαζί του στο Λίβερπουλ. Εκεί συγκεντρώνουν όλους τους Beatles και ταξιδεύουν "με το υποβρύχιο φυσικά" προς την Pepperland, για να την ελευθερώσουν. Τα τελευταία 4 χρόνια μάλιστα η ταινία κυκλοφορεί και σε DVD με ήχο Dolby 5.1 σε μια προσπάθεια να εξακολουθήσει να εμπνέει μικρούς και μεγάλους και να διαδίδει το ότι οι "Καλοί" μπορούν να μεταμορφώσουν τους "Κακούς" με τη δύναμη της Αγάπης και της καλής μουσικής.
Οι Flintstones
Αν και ο John, ο Paul, ο George και ο Ringo είναι σίγουρα σημαντικοί συντελεστές αυτής της ταινίας στην οποία "πρωταγωνιστούν". Θα πρέπει να θυ-μηθούμε ότι το διάστημα από το Καλοκαίρι της Αγάπης του '67 (Summer of Love) ως το Καλοκαίρι των Διαμαρτυριών του '68 (Summer of Protests), διάστημα κατά το οποίο "σχεδιαζόταν" η ταινία, οι Beatles βρίσκονταν στο ζενίθ της δόξας τους και το τελευταίο που θα είχαν να ασχοληθούν ήταν ένα καρτούν στο οποία μάλιστα θα έμοιαζαν με τους "bloody Flintstones", όπως χαρακτηριστικά είπε ο John Lennon.
Παρασκήνια
Ηταν, λοιπόν, οι τέσσερις ηθοποιοί που χάρισαν τις φωνές τους στα "Σκαθάρια" (John Clive, Geoff Hughes, Peter Batten και Paul Angelis), το επιτελείο της TV Cartoons που ανέλαβε την παραγωγή, αλλά και μια ομάδα καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, που κατάφεραν να συνθέσουν τη μαγική αυτή ιστορία του "Yellow Submarine". Ανθρωποι όπως ο avant-garde σχεδιαστής Heinz Edelmann, που σχεδίασε όλους τους χαρακτήρες. Καλλιτέχνες σαν τον Bob Balser, ως τότε freelancer σχεδιαστή, κάτοικο Ισπανίας και κάτοχο πολλών βραβείων ανεξάρτητων παραγωγών animation, ο οποίος ανέλαβε τη γενική καλλιτεχνική εποπτεία της ταινίας. Αλλά και πολλοί μαθητευόμενοι σχεδιαστές κλήθηκαν να συμπληρώσουν το επιτελείο των 200 ανθρώπων που εργάστηκαν πυρετωδώς, για να φέρουν εις πέρας μέσα σε 11 μήνες κάτι που, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα απαιτούσε 2 έως 4 χρόνια.
Το μπουλντόγκ
Μεγάλο μέρος της επιτυχίας του "Υποβρυχίου" οφείλεται και στον Erich Segal, καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Γέιλ (το οποίο έχει για μασκότ ένα μπουλντόγκ, εξού και ο Lennon τον φώναζε "μπουλντόγκ", καθώς και το τραγούδι "Hey, Bulldog" γράφτηκε γι" αυτόν). Ο Segal, λοιπόν, κλήθηκε για να γράψει το μεγαλύτερο μέρος του σεναρίου και να του δώσει έναν κλασικό και επικό τόνο. Ενδιαφέρον έχουν τα περιστατικά που περιγράφει από τις συναντήσεις του με τους Beatles: «Θυμάμαι να πηγαίνω στο στούντιο, όπου με είχανε καλέσει για να ακούσω μερικές από τις καινούργιες εγγραφές τους. Μπαίνω στο στούντιο και είναι και οι τέσσερίς τους εκεί! Ηταν μπροστά μου! Κι όμως δε θα ξεχάσω ότι αυτοί οι πάμπλουτοι θρύλοι τρώγανε τα αθλιότερα hotdog που δε θα τα έδινα ούτε στο σκύλο μου».
Οι Μπλε Κακοί
Οι θεωρίες για το ποιον ακριβώς κοροϊδεύουν οι Bad Meanies είναι όσοι περίπου και οι Meanies. Η άποψη που επικρατεί ανάμεσα στους σχεδιαστές και τους παραγωγούς θεωρεί τους Meanies αντιπροσώπους "όλων των κακών του πλανήτη". Οσο για το μπλε χρώμα τους, αυτό μάλλον είναι αποτέλεσμα λάθους συνεννόησης. Ο Art Director του "Υποβρυχίου" Heinz Edelmann σχεδίασε τους περισσότερους μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο και σκόπευε να τους δώσει ένα "κλασικό κακό" κόκκινο, όμως, ήταν πολύ αργά όταν ανακάλυψε ότι η βοηθός του τους έβαψε μπλε κατά λάθος.
Στείλε μου μια κάρτα να σε θυμάμαι
Υπάρχει μια εντυπωσιακή σκηνή, 25 δευτερολέπτων, όπου τα Σκαθάρια φεύγουν από το Λίβερπουλ πάνω στο υποβρύχιο. Σ" αυτήν, ο Charlie Jenkins (υπεύθυνος των ειδικών εφέ) συνέθεσε 100 περίπου καρτ ποστάλ με τοπία της Αγγλίας, μικρά χωριά αλλά και παραλίες, ώστε να δημιουργήσει την ψευ-δαίσθηση του ταξιδιού από το Λίβερπουλ προς το Λονδίνο και την ανοιχτή θάλασσα.
Φέρνω την Κιβωτό, εσύ φέρε τα ζώα
Στην όλη επιτυχία του "Υποβρυχίου" συνέβαλε κατά κάποιο τρόπο και ο ντόρος που έγινε για τους κρυμμένους συμβολισμούς που εμφανίζονται "σύμφωνα με ορισμένους" καθ" όλη τη διάρκεια της ταινίας. Αιχμές για κρυφά μηνύματα περασμένα στα σχέδια της ταινίας, θεωρίες που μιλάνε για παραλληλισμό του υποβρυχίου με την Κιβωτό του Νώε, αλλά και "έρευνες" που θέλουν τους Beatles να συνδέονται με τη θρησκεία στην αρχαία Αίγυπτο. Αυτό που έχουν να "αντιτάξουν" οι παραγωγοί της ταινίας είναι το συμβόλαιο με την υπόλοιπη ομάδα που αναφέρει ότι «απαγορεύεται η εισαγωγή κρυμμένων μηνυμάτων».
All you need is love
Τι κρύβει τελικά το "Υποβρύχιο" των "Σκαθαριών"; Ο καθένας είναι ελεύθερος να δει και να ακούσει ό,τι θέλει. Ψυχεδελική ποπ των 60's, μια ακόμη προσπάθεια για προώθηση του συγκροτήματος, σατανικές συνωμοσίες για προσηλυτισμό των νέων της εποχής σε μυστικές οργανώσεις; Οπως νομίζετε. Εμένα επιτρέψτε μου να μείνω με την αισιόδοξη εικόνα του "We all live in a yellow submarine", μόνο αφήστε με να αλλάζω σταθμό στο ραδιόφωνο...
μικρές άγνωστες ιστορίες του γνωστού υποβρυχίου
(από το minima, 9 Νοεμβρίου 2004, τεύχος 06)
Η ταινία που όρισε την ψυχεδελική αισθητική των καρτούν του '60. Τρελή πλοκή, μουσική και χρώμα, αλλά και υποτονικό βρετανικό χιούμορ που θυμίζει τις "εξυπνάδες" του "Hard Day's Night". Τι άγνωστο, όμως, κρύβει αυτό το υποβρύχιο μέσα του;
Το Καλό και το Κακό
Στα 90 λεπτά της διάρκειας της ταινίας παρα-κολουθούμε την προσπάθεια του Captain Fred να σώσει τη "φιλόμουση" Pepperland από τους φανατικά ταγμένους εχθρούς της μουσικής, Blue Meanies, οι οποίοι κατέλαβαν τη χώρα. Ο Fred ανα-ζητά τον Ringo για του ζητήσει βοήθεια, κάτι το οποίο κατορθώνει καθώς επιστρέφει μαζί του στο Λίβερπουλ. Εκεί συγκεντρώνουν όλους τους Beatles και ταξιδεύουν "με το υποβρύχιο φυσικά" προς την Pepperland, για να την ελευθερώσουν. Τα τελευταία 4 χρόνια μάλιστα η ταινία κυκλοφορεί και σε DVD με ήχο Dolby 5.1 σε μια προσπάθεια να εξακολουθήσει να εμπνέει μικρούς και μεγάλους και να διαδίδει το ότι οι "Καλοί" μπορούν να μεταμορφώσουν τους "Κακούς" με τη δύναμη της Αγάπης και της καλής μουσικής.
Οι Flintstones
Αν και ο John, ο Paul, ο George και ο Ringo είναι σίγουρα σημαντικοί συντελεστές αυτής της ταινίας στην οποία "πρωταγωνιστούν". Θα πρέπει να θυ-μηθούμε ότι το διάστημα από το Καλοκαίρι της Αγάπης του '67 (Summer of Love) ως το Καλοκαίρι των Διαμαρτυριών του '68 (Summer of Protests), διάστημα κατά το οποίο "σχεδιαζόταν" η ταινία, οι Beatles βρίσκονταν στο ζενίθ της δόξας τους και το τελευταίο που θα είχαν να ασχοληθούν ήταν ένα καρτούν στο οποία μάλιστα θα έμοιαζαν με τους "bloody Flintstones", όπως χαρακτηριστικά είπε ο John Lennon.
Παρασκήνια
Ηταν, λοιπόν, οι τέσσερις ηθοποιοί που χάρισαν τις φωνές τους στα "Σκαθάρια" (John Clive, Geoff Hughes, Peter Batten και Paul Angelis), το επιτελείο της TV Cartoons που ανέλαβε την παραγωγή, αλλά και μια ομάδα καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο, που κατάφεραν να συνθέσουν τη μαγική αυτή ιστορία του "Yellow Submarine". Ανθρωποι όπως ο avant-garde σχεδιαστής Heinz Edelmann, που σχεδίασε όλους τους χαρακτήρες. Καλλιτέχνες σαν τον Bob Balser, ως τότε freelancer σχεδιαστή, κάτοικο Ισπανίας και κάτοχο πολλών βραβείων ανεξάρτητων παραγωγών animation, ο οποίος ανέλαβε τη γενική καλλιτεχνική εποπτεία της ταινίας. Αλλά και πολλοί μαθητευόμενοι σχεδιαστές κλήθηκαν να συμπληρώσουν το επιτελείο των 200 ανθρώπων που εργάστηκαν πυρετωδώς, για να φέρουν εις πέρας μέσα σε 11 μήνες κάτι που, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα απαιτούσε 2 έως 4 χρόνια.
Το μπουλντόγκ
Μεγάλο μέρος της επιτυχίας του "Υποβρυχίου" οφείλεται και στον Erich Segal, καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Γέιλ (το οποίο έχει για μασκότ ένα μπουλντόγκ, εξού και ο Lennon τον φώναζε "μπουλντόγκ", καθώς και το τραγούδι "Hey, Bulldog" γράφτηκε γι" αυτόν). Ο Segal, λοιπόν, κλήθηκε για να γράψει το μεγαλύτερο μέρος του σεναρίου και να του δώσει έναν κλασικό και επικό τόνο. Ενδιαφέρον έχουν τα περιστατικά που περιγράφει από τις συναντήσεις του με τους Beatles: «Θυμάμαι να πηγαίνω στο στούντιο, όπου με είχανε καλέσει για να ακούσω μερικές από τις καινούργιες εγγραφές τους. Μπαίνω στο στούντιο και είναι και οι τέσσερίς τους εκεί! Ηταν μπροστά μου! Κι όμως δε θα ξεχάσω ότι αυτοί οι πάμπλουτοι θρύλοι τρώγανε τα αθλιότερα hotdog που δε θα τα έδινα ούτε στο σκύλο μου».
Οι Μπλε Κακοί
Οι θεωρίες για το ποιον ακριβώς κοροϊδεύουν οι Bad Meanies είναι όσοι περίπου και οι Meanies. Η άποψη που επικρατεί ανάμεσα στους σχεδιαστές και τους παραγωγούς θεωρεί τους Meanies αντιπροσώπους "όλων των κακών του πλανήτη". Οσο για το μπλε χρώμα τους, αυτό μάλλον είναι αποτέλεσμα λάθους συνεννόησης. Ο Art Director του "Υποβρυχίου" Heinz Edelmann σχεδίασε τους περισσότερους μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο και σκόπευε να τους δώσει ένα "κλασικό κακό" κόκκινο, όμως, ήταν πολύ αργά όταν ανακάλυψε ότι η βοηθός του τους έβαψε μπλε κατά λάθος.
Στείλε μου μια κάρτα να σε θυμάμαι
Υπάρχει μια εντυπωσιακή σκηνή, 25 δευτερολέπτων, όπου τα Σκαθάρια φεύγουν από το Λίβερπουλ πάνω στο υποβρύχιο. Σ" αυτήν, ο Charlie Jenkins (υπεύθυνος των ειδικών εφέ) συνέθεσε 100 περίπου καρτ ποστάλ με τοπία της Αγγλίας, μικρά χωριά αλλά και παραλίες, ώστε να δημιουργήσει την ψευ-δαίσθηση του ταξιδιού από το Λίβερπουλ προς το Λονδίνο και την ανοιχτή θάλασσα.
Φέρνω την Κιβωτό, εσύ φέρε τα ζώα
Στην όλη επιτυχία του "Υποβρυχίου" συνέβαλε κατά κάποιο τρόπο και ο ντόρος που έγινε για τους κρυμμένους συμβολισμούς που εμφανίζονται "σύμφωνα με ορισμένους" καθ" όλη τη διάρκεια της ταινίας. Αιχμές για κρυφά μηνύματα περασμένα στα σχέδια της ταινίας, θεωρίες που μιλάνε για παραλληλισμό του υποβρυχίου με την Κιβωτό του Νώε, αλλά και "έρευνες" που θέλουν τους Beatles να συνδέονται με τη θρησκεία στην αρχαία Αίγυπτο. Αυτό που έχουν να "αντιτάξουν" οι παραγωγοί της ταινίας είναι το συμβόλαιο με την υπόλοιπη ομάδα που αναφέρει ότι «απαγορεύεται η εισαγωγή κρυμμένων μηνυμάτων».
All you need is love
Τι κρύβει τελικά το "Υποβρύχιο" των "Σκαθαριών"; Ο καθένας είναι ελεύθερος να δει και να ακούσει ό,τι θέλει. Ψυχεδελική ποπ των 60's, μια ακόμη προσπάθεια για προώθηση του συγκροτήματος, σατανικές συνωμοσίες για προσηλυτισμό των νέων της εποχής σε μυστικές οργανώσεις; Οπως νομίζετε. Εμένα επιτρέψτε μου να μείνω με την αισιόδοξη εικόνα του "We all live in a yellow submarine", μόνο αφήστε με να αλλάζω σταθμό στο ραδιόφωνο...
Τετάρτη, Οκτωβρίου 6
Καλή αρχή! (με αλλαγές... πολλές αλλαγές)
Την περασμένη Κυριακή μετακόμισα. Ηρθα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ξέρω, ξέρω. "Τι πήγες κι έκανες; Δεν είχες καλύτερο μέρος να πας;" κλπ. κλπ. Δεν είναι η καλύτερη περιοχή αλλά έχει και τα καλά της. Ηταν μια αλλαγή που έφερε άλλες, τόσες που τις τελευταίες τέσσερις μέρες δεν μπορώ να παρακολουθήσω. Σαν πούλι από ντόμινο που του δίνεις μιά και βλέπεις τις συνέπιες... Ωραίο το θέαμα, σκέφτομαι, αλλά άντε ξαναστήστα!
~
Βλέποντας αυτές τις αλλαγές, είπα να κάνω άλλη μια. Εκλεισα το παλιό μου blog και άνοιξα ένα καινούργιο. Δεν υπόσχομαι τίποτα, δεν ξέρω πως θα πάει, δεν είμαι σίγουρος για πολλά (άραγε έσβησα το θερμοσίφωνο το πρωί;), αλλά είναι μια νέα προσπάθεια (ή μια αλλαγή ακόμα;).
~
Παρατήρηση: Οταν ξεκίνησα το πρώτο μου blog, 53 μέρες αργότερα έγινε το χτύπημα στους πύργους. Τώρα που ξεκινάω αυτό, βγήκε ξανά ο Μπους, αναγνωρίζουν τα Σκόπια ως Μακεδονία και πεθαίνει ο Αραφάτ. Ρε μήπως είμαι γκαντέμης;
~
Βλέποντας αυτές τις αλλαγές, είπα να κάνω άλλη μια. Εκλεισα το παλιό μου blog και άνοιξα ένα καινούργιο. Δεν υπόσχομαι τίποτα, δεν ξέρω πως θα πάει, δεν είμαι σίγουρος για πολλά (άραγε έσβησα το θερμοσίφωνο το πρωί;), αλλά είναι μια νέα προσπάθεια (ή μια αλλαγή ακόμα;).
~
Παρατήρηση: Οταν ξεκίνησα το πρώτο μου blog, 53 μέρες αργότερα έγινε το χτύπημα στους πύργους. Τώρα που ξεκινάω αυτό, βγήκε ξανά ο Μπους, αναγνωρίζουν τα Σκόπια ως Μακεδονία και πεθαίνει ο Αραφάτ. Ρε μήπως είμαι γκαντέμης;
Τρίτη, Ιουνίου 8
Από την σκληρή ζωή ενός Administrator
Δευτέρα, 08:05 π.μ.
Η εβδομάδα άρχισε καλά. Τηλεφωνήσανε από το τμήμα διαφημίσεων, ότι δεν μπορούν να βρουν ένα αρχείο.
Τους σύστησα την χρήση του προγράμματος αναζήτησης "FDISK". Έτσι σίγουρα θα είναι απασχολημένοι για κάποιο
διάστημα ...
08:25
Το λογιστήριο μισθοδοσίας διαμαρτύρεται, ότι η σύνδεση προς το δίκτυο δεν λειτουργεί. Τους διαβεβαίωσα, ότι θα ασχοληθώ άμεσα με το θέμα.
Στη συνέχεια αποσύνδεσα από την πρίζα την μηχανή του καφέ και επανασύνδεσα τον Server τους. Γιατί δεν με ακούει κανείς, όταν αναφέρω ότι υπάρχουν λίγες πρίζες ;
Άμεσα το λογιστήριο μισθοδοσίας με ευχαριστεί για την ταχεία εξυπηρέτηση!!!
Πάλι μερικοί ευτυχισμένοι χρήστες ...
08:45
Οι «μάγκες» της αποθήκης θέλουν να μάθουν, πως αλλάζουν οι γραφικοί χαρακτήρες στον πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου τους.
Τους ερωτώ, πιο Chipset είναι εγκαταστημένο στην μητρική πλατίνα.
Θα ξαναπάρουν, αν το βρουν ....
09:20
Τηλεφώνημα από ένα υποκατάστημα της εταιρίας: Δεν μπορούν να ανοίξουν τα επισυναπτόμενα στο Lotus Notes.
Τους συνδέω με το θυρωρείο στο ισόγειο.
09:35
Το τμήμα διαφημίσεων αναφέρει, ότι το PC τους δεν ξεκινά και δείχνει "ERROR IN DRIVE 0".
Τους καθησυχάζω λέγοντας ότι φταίει το λειτουργικό σύστημα και τους δίνω το νούμερο της Microsoft-Hotline ....
09:40
Οι αποθηκάριοι ανακάλυψαν, ότι οι γραφικοί χαρακτήρες δεν σχετίζονται με το Chipset.
Τους απαντώ ότι είπα "Bitset" και όχι "Chipset".
Είπαν ότι θα συνεχίσουν το ψάξιμο. Απορώ πως τέτοιοι άνθρωποι αποκτούν δίπλωμα οδήγησης ;
10:05
Ο διευθυντής εκπαίδευσης τηλεφωνεί και ζητάει ένας κωδικό πρόσβασης για έναν νέο μαθητευόμενο.
Του λέω, ότι πρέπει να κάνει μια αίτηση τύπου 7A96GFTR4567LPHT.
Απαντά ότι δεν έχει ακούσει ποτέ για αυτόν τον τύπο αίτησης. Τον παραπέμπω στον θυρωρό στο ισόγειο ...
10:20
Οι "μάγκες" της αποθήκης δεν εφησυχάζουν. Είναι πλέον εχθρικοί μαζί μου και υποστηρίζουν, ότι τους δουλεύω (;). Εντέλει βρήκαν μόνοι τους πως αλλάζουν οι γραφικοί χαρακτήρες και θέλουν να καλέσουν τον προσωπάρχη για να διαμαρτυρηθούν εις βάρος μου.
Εγώ φυσικά αλλάζω αμέσως την κατάσταση της τηλεφωνική γραμμής του προσωπάρχη σε «κατειλημμένη»
Ακολούθως μπαίνω στον Server τους και εξαφανίζω «μερικά» αρχεία τους.
10:30
Η γκόμενα μου με καλεί και αναφέρει ότι οι γονείς της θα την επισκεφθούν το Σαββατοκύριακο και ότι έχει ετοιμάσει ένα μεγάλο πρόγραμμα ξενάγησης τους.
Δεν σταματά να μιλά. Την συνδέω με τον θυρωρό στο ισόγειο ...
10:40
Πάλι από την αποθήκη. Αναφέρουν σε πολύ χαμηλούς τόνους, ότι όλα τα αρχεία τους έχουν εξαφανισθεί !!!
Τους λέω, ότι αυτά παθαίνουν, όταν θέλουν να κάνουν τους ξύπνιους προς τον Administrator τους.
Τους δείχνομαι συμφιλιωτικός και τους υπόσχομαι, ότι θα ασχοληθώ με το πρόβλημα τους εκτενέστερα.
Περιμένω 10 λεπτά και μετά αλλάζω στον Server το χρώμα των γραφικών χαρακτήρων πίσω από άσπρο σε μαύρο.
Με ευχαριστούν ενθουσιωδώς και με διαβεβαιώνουν, ότι η απειλή της διαμαρτυρίας προς τον προσωπάρχη ήταν βασικά πλάκα.
Από σήμερα πλέον «γλείφουνε» ασταμάτητα ...
10:45
Περνά ο θυρωρός και διηγείται, ότι δέχεται παράξενα τηλεφωνήματα. Θέλει οπωσδήποτε να μάθει και αυτός επιτέλους κάτι περί Computer.
Του λέω, ότι αρχίζουμε αμέσως με την εκπαίδευση.
Σαν πρώτο μάθημα του δίνω την άσκηση να παρακολουθεί την απέναντι οθόνη και πάω για μεσημεριανό διάλειμμα ...
14:30
Επιστρέφω από το μεσημεριανό φαγητό και ο θυρωρός αναφέρει, ότι ο προσωπάρχης πέρασε και κάτι έλεγε για κάποιο πρόβλημα με το τηλέφωνο του.
Αμέσως διακόπτω το σήμα «κατειλημμένο» της τηλεφωνική γραμμής του προσωπάρχη.
Τι θα κάνανε άραγε όλα αυτά τα άτομα χωρίς εμένα ;
14:35
Ήρθε η ώρα να συνδέσω το τηλέφωνο της hotline. Αμέσως χτυπά. Η καινούργια από τις πωλήσεις χρειάζεται επειγόντως μια νέα ID (!), διότι ξέχασε την προηγούμενη.
Της λέω ότι η ID αποδίδεται βάσει χρώματος μαλλιών, ηλικίας, διαστάσεων και οικογενειακής κατάστασης της.
Τα δεδομένα που ακούω (Ξ/23/92-48-92/Α) εξιτάρουν την διάθεση μου.
Της λέω, ότι η ID θα είναι έτοιμη το βράδυ, αλλά λόγω του επείγοντος θα την παραδώσω προσωπικά στο σπίτι της.
Με ευχαριστεί με νόημα ...
14:40
Αναφυλλίζω για λίγο το ημερολόγιο του προσωπάρχη.
Σβήνω την καταχώρηση της Τετάρτης "ΑΥΡΙΟ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΑΜΟΥ" και αυτήν της Πέμπτης "ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΑΜΟΥ. ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ".
Αναρωτιέμαι, αν την Παρασκευή θα είναι ακόμη τόσο ευτυχισμένος ...
14:45
Ο θυρωρός λέει, ότι η οθόνη του φαίνεται κάπως σκοτεινή.
Ενεργοποιώ την οθόνη, και ξεκινώ τον Screensaver.
Ο θυρωρός κρατά ασταμάτητα σημειώσεις. Τι ωραία θα ήταν, αν όλοι οι χρήστες ικανοποιούνταν έτσι εύκολα ....
14:55
Επαναφέρω μερικά αρχεία από τον φάκελο μου "Λυμένα προβλήματα" πίσω στον Server ως "Προς λύση".
Σκέφτομαι τον συνάδελφο της απογευματινής βάρδιας και φροντίζω να μην πλήττει ...
15:00
Επιτέλους τέλος για σήμερα.
Πληροφορούμαι στα γρήγορα από τον Server του τμήματος προσωπικού την διεύθυνση της "Ξ/23/92-48-92/Α", παίρνω από το ψυγείο της VIP-Lounge ένα μπουκάλι γαλλικής σαμπάνιας, σημειώνω σε ένα χαρτί την νέα ID (123456) και ξεκινώ. Κάθε άνθρωπος μετά από μια ημέρα εξουθενωτικής εργασίας χρειάζεται και λίγο χαλάρωση ...
Η εβδομάδα άρχισε καλά. Τηλεφωνήσανε από το τμήμα διαφημίσεων, ότι δεν μπορούν να βρουν ένα αρχείο.
Τους σύστησα την χρήση του προγράμματος αναζήτησης "FDISK". Έτσι σίγουρα θα είναι απασχολημένοι για κάποιο
διάστημα ...
08:25
Το λογιστήριο μισθοδοσίας διαμαρτύρεται, ότι η σύνδεση προς το δίκτυο δεν λειτουργεί. Τους διαβεβαίωσα, ότι θα ασχοληθώ άμεσα με το θέμα.
Στη συνέχεια αποσύνδεσα από την πρίζα την μηχανή του καφέ και επανασύνδεσα τον Server τους. Γιατί δεν με ακούει κανείς, όταν αναφέρω ότι υπάρχουν λίγες πρίζες ;
Άμεσα το λογιστήριο μισθοδοσίας με ευχαριστεί για την ταχεία εξυπηρέτηση!!!
Πάλι μερικοί ευτυχισμένοι χρήστες ...
08:45
Οι «μάγκες» της αποθήκης θέλουν να μάθουν, πως αλλάζουν οι γραφικοί χαρακτήρες στον πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου τους.
Τους ερωτώ, πιο Chipset είναι εγκαταστημένο στην μητρική πλατίνα.
Θα ξαναπάρουν, αν το βρουν ....
09:20
Τηλεφώνημα από ένα υποκατάστημα της εταιρίας: Δεν μπορούν να ανοίξουν τα επισυναπτόμενα στο Lotus Notes.
Τους συνδέω με το θυρωρείο στο ισόγειο.
09:35
Το τμήμα διαφημίσεων αναφέρει, ότι το PC τους δεν ξεκινά και δείχνει "ERROR IN DRIVE 0".
Τους καθησυχάζω λέγοντας ότι φταίει το λειτουργικό σύστημα και τους δίνω το νούμερο της Microsoft-Hotline ....
09:40
Οι αποθηκάριοι ανακάλυψαν, ότι οι γραφικοί χαρακτήρες δεν σχετίζονται με το Chipset.
Τους απαντώ ότι είπα "Bitset" και όχι "Chipset".
Είπαν ότι θα συνεχίσουν το ψάξιμο. Απορώ πως τέτοιοι άνθρωποι αποκτούν δίπλωμα οδήγησης ;
10:05
Ο διευθυντής εκπαίδευσης τηλεφωνεί και ζητάει ένας κωδικό πρόσβασης για έναν νέο μαθητευόμενο.
Του λέω, ότι πρέπει να κάνει μια αίτηση τύπου 7A96GFTR4567LPHT.
Απαντά ότι δεν έχει ακούσει ποτέ για αυτόν τον τύπο αίτησης. Τον παραπέμπω στον θυρωρό στο ισόγειο ...
10:20
Οι "μάγκες" της αποθήκης δεν εφησυχάζουν. Είναι πλέον εχθρικοί μαζί μου και υποστηρίζουν, ότι τους δουλεύω (;). Εντέλει βρήκαν μόνοι τους πως αλλάζουν οι γραφικοί χαρακτήρες και θέλουν να καλέσουν τον προσωπάρχη για να διαμαρτυρηθούν εις βάρος μου.
Εγώ φυσικά αλλάζω αμέσως την κατάσταση της τηλεφωνική γραμμής του προσωπάρχη σε «κατειλημμένη»
Ακολούθως μπαίνω στον Server τους και εξαφανίζω «μερικά» αρχεία τους.
10:30
Η γκόμενα μου με καλεί και αναφέρει ότι οι γονείς της θα την επισκεφθούν το Σαββατοκύριακο και ότι έχει ετοιμάσει ένα μεγάλο πρόγραμμα ξενάγησης τους.
Δεν σταματά να μιλά. Την συνδέω με τον θυρωρό στο ισόγειο ...
10:40
Πάλι από την αποθήκη. Αναφέρουν σε πολύ χαμηλούς τόνους, ότι όλα τα αρχεία τους έχουν εξαφανισθεί !!!
Τους λέω, ότι αυτά παθαίνουν, όταν θέλουν να κάνουν τους ξύπνιους προς τον Administrator τους.
Τους δείχνομαι συμφιλιωτικός και τους υπόσχομαι, ότι θα ασχοληθώ με το πρόβλημα τους εκτενέστερα.
Περιμένω 10 λεπτά και μετά αλλάζω στον Server το χρώμα των γραφικών χαρακτήρων πίσω από άσπρο σε μαύρο.
Με ευχαριστούν ενθουσιωδώς και με διαβεβαιώνουν, ότι η απειλή της διαμαρτυρίας προς τον προσωπάρχη ήταν βασικά πλάκα.
Από σήμερα πλέον «γλείφουνε» ασταμάτητα ...
10:45
Περνά ο θυρωρός και διηγείται, ότι δέχεται παράξενα τηλεφωνήματα. Θέλει οπωσδήποτε να μάθει και αυτός επιτέλους κάτι περί Computer.
Του λέω, ότι αρχίζουμε αμέσως με την εκπαίδευση.
Σαν πρώτο μάθημα του δίνω την άσκηση να παρακολουθεί την απέναντι οθόνη και πάω για μεσημεριανό διάλειμμα ...
14:30
Επιστρέφω από το μεσημεριανό φαγητό και ο θυρωρός αναφέρει, ότι ο προσωπάρχης πέρασε και κάτι έλεγε για κάποιο πρόβλημα με το τηλέφωνο του.
Αμέσως διακόπτω το σήμα «κατειλημμένο» της τηλεφωνική γραμμής του προσωπάρχη.
Τι θα κάνανε άραγε όλα αυτά τα άτομα χωρίς εμένα ;
14:35
Ήρθε η ώρα να συνδέσω το τηλέφωνο της hotline. Αμέσως χτυπά. Η καινούργια από τις πωλήσεις χρειάζεται επειγόντως μια νέα ID (!), διότι ξέχασε την προηγούμενη.
Της λέω ότι η ID αποδίδεται βάσει χρώματος μαλλιών, ηλικίας, διαστάσεων και οικογενειακής κατάστασης της.
Τα δεδομένα που ακούω (Ξ/23/92-48-92/Α) εξιτάρουν την διάθεση μου.
Της λέω, ότι η ID θα είναι έτοιμη το βράδυ, αλλά λόγω του επείγοντος θα την παραδώσω προσωπικά στο σπίτι της.
Με ευχαριστεί με νόημα ...
14:40
Αναφυλλίζω για λίγο το ημερολόγιο του προσωπάρχη.
Σβήνω την καταχώρηση της Τετάρτης "ΑΥΡΙΟ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΑΜΟΥ" και αυτήν της Πέμπτης "ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΑΜΟΥ. ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ".
Αναρωτιέμαι, αν την Παρασκευή θα είναι ακόμη τόσο ευτυχισμένος ...
14:45
Ο θυρωρός λέει, ότι η οθόνη του φαίνεται κάπως σκοτεινή.
Ενεργοποιώ την οθόνη, και ξεκινώ τον Screensaver.
Ο θυρωρός κρατά ασταμάτητα σημειώσεις. Τι ωραία θα ήταν, αν όλοι οι χρήστες ικανοποιούνταν έτσι εύκολα ....
14:55
Επαναφέρω μερικά αρχεία από τον φάκελο μου "Λυμένα προβλήματα" πίσω στον Server ως "Προς λύση".
Σκέφτομαι τον συνάδελφο της απογευματινής βάρδιας και φροντίζω να μην πλήττει ...
15:00
Επιτέλους τέλος για σήμερα.
Πληροφορούμαι στα γρήγορα από τον Server του τμήματος προσωπικού την διεύθυνση της "Ξ/23/92-48-92/Α", παίρνω από το ψυγείο της VIP-Lounge ένα μπουκάλι γαλλικής σαμπάνιας, σημειώνω σε ένα χαρτί την νέα ID (123456) και ξεκινώ. Κάθε άνθρωπος μετά από μια ημέρα εξουθενωτικής εργασίας χρειάζεται και λίγο χαλάρωση ...
Κυριακή, Απριλίου 28
Love-craft
My opinion of my whole experience varies from time to time. In broad daylight, and at most seasons I am apt to think the greater part of it a mere dream; but sometimes in the autumn, about two in the morning when winds and animals howl dismally, there comes from inconceivable depths below a damnable suggestions of rhythmical throbbing ... and I feel that the transition of Juan Romero was a terrible one indeed.
H.P. Lovecraft
"The Transition of Juan Romero"
and then...
H.P. Lovecraft
"The Transition of Juan Romero"
and then...
Σάββατο, Ιανουαρίου 1
Άντε και γαμήσου!
Έχω βαρεθεί να σε μελετάω. Ειλικρινά, βαρέθηκα. Βαρέθηκα να μελετώ τους τρόπους με τους οποίους προσπαθείς να φτάσεις στην κορυφή. Να ικανοποιήσεις τον υπεροπτικό σου εαυτό. Αλλά όπως σωστά μάντεψες για μένα είσαι ένα πειραματόζωο που απλά ζει για να το μελετάω. Κοίτα, τα πράγματα είναι απλά. Μόλις η μάσκα σου βγει ξέρεις τι είσαι; Ένα μάτσο σκατά. Μάλιστα είσαι ακριβώς το ίδιο, το ίδιο ηλίθιος με άλλα κάτι εκατομμύρια ανθρώπους. Λες να μην ξέρω τις μεθόδους σου; Τα ίδια σκατά. Δεν βγήκες μήπως από εκείνη την σχολή από την οποία πέρασα και εγώ. Μόνο που εγώ απέρριψα όλους μου τους δασκάλους και μάλιστα με επεισοδιακό τρόπο που ξεχωρίζει σαν σημαδούρα από την δικιά διπλωματία. Μπορεί να έχω όνομα, υποχθόνιο, ένα όνομα που με κάνει να σέρνομαι αλλά στην ουσία εσύ σέρνεσαι.
Ποιος είσαι;
Ξέρεις ε; Στην αρχή δεν το είχα καταλάβει. Δεν φαινόταν. Το έκρυβες τόσο, μα τόσο καλά που ακόμα και ένας έμπειρος από την κοινωνία δεν θα μπορούσε να το καταλάβει. Έχεις ταλέντο σε αυτό υποτιθέμενε κύριε Χ. Πραγματικό ταλέντο. Αυτό θες. Να σου λένε ότι είσαι ο πρώτος σε όλα. Ε, τελικά είσαι. Είσαι πρώτος στην υποκρισία, στην ηλίθια νοοτροπία, στο στενοκεφαλισμό σου. Καλύτερα τώρα. Νιώθεις καλύτερα; Είδες πρώτος είσαι πάντα σε όλα. Είσαι ο καλύτερος μεγάλε. Είσαι ο τέλειος.
Έχεις και γέλιο ρε συ όμως. Έχει πολύ πλάκα να σε βλέπω να προσπαθείς να πείσεις ανθρώπους με την φτηνή σου χρήση λέξεων. Ξέρεις εσύ μωρέ τώρα. Στα μικρά και στα χαζά πετάς δυο λέξεις και το χάφτουν. Αλλά εκεί που έχεις τρομερή πλάκα είναι όταν κάνεις το ίδιο πράγμα σε ανθρώπους που ξέρουν τι σκατά είσαι.
Τι έγινε τώρα; Δεν καταλαβαίνεις; Μήπως θες να στο πω στην γλώσσα σου; Όχι ακόμα. Περίμενε λίγο. Τώρα ξέρεις τι θέλω να κάνω; Θέλω να σε παρομοιάσω με κάτι. Ναι, πάλι νικάς. Κάποιος ασχολείται μαζί σου, είδες; Τώρα εγώ και ίσως όλο το σύμπαν αργότερα. Εσύ! Εσύ! Εσύ! Πες το τρεις φορές! Πες την λέξη που τόσο πολύ αγαπάς. Θέλω να σε ακούσω να την λες. Βγάλε τα κόμπλεξ από μέσα σου παλιό εγωιστή. Έλα κάντο, όχι για μένα, για σένα.
Λοιπόν αρκετά. Ώρα για την παρομοίωση. Έτοιμος; Μου ‘ρθε μια εικόνα τώρα. Πιστεύω πως και εσύ έχεις εικόνες. Ναι, βέβαια αφού είσαι ένας από τους πιο δημιουργικούς ανθρώπους στον κόσμο. Ποιος μπορεί να σε φτάσει. Έχεις τρομερές εικόνες. Και μουσικές ακούς. Τις έκανες τις υποχρεώσεις σου εννοώ. Άκουσες μουσικούλα, διάβασες βιβλιαράκια, είδες τηλεόραση, καταπιάστηκες με χίλια δυο πράγματα. Όχι επειδή σου άρεσαν. Αλλά επειδή έπρεπε. Σωστά; Τώρα μεγάλε μπορείς να χαλαρώσεις και να πεις εκείνη την λεξούλα .ΞΕΡΩ . Τώρα μπορείς να συμμετέχεις σε όλες τις συζητήσεις και να είσαι πάντα μέσα σε όλα. Εσύ δεν είχες πει ότι ήθελες πάντα να είσαι η ψυχή της παρέας; Ναι, το θυμάμαι. Πολύ καλά. Θυμάμαι πάντα εκείνες τις στιγμές που έδειχνες πόσο απίστευτα εγωιστής είσαι. Θεέ μου. Τις θυμάμαι τόσο καλά όσο και το όνομα μου. Το πραγματικό μου όνομα. Όχι, όπως εσύ με ονομάζεις για να με πεις εμένα υποχθόνιο. Πλάκα δεν έχει; Τι λες; Πάμε στην παρομοίωση.
Λοιπόν. Σε σκέφτομαι σαν την τηλεόραση. Είσαι ένα προϊόν. Ναι. Μόνο που δεν έχεις κανέναν να σε διαφημίζει (Τι γιατί; Αφού είσαι εγωιστής) και διαφημίζεσαι μόνος σου. Ναι, είμαι τόσο σίγουρος για αυτό όσο για το γεγονός ότι σε 2 λεπτά ο ήλιος θα βγει και θα λούσει το δωμάτιο μου με φως. Είσαι μια αισχρή διαφήμιση της τηλεόρασης. Στην γλώσσα σου; Παρακμιακή.
Αααα θυμάσαι ρε; Ότι κάθε φορά που είχα μια επιτυχία στην ζωή μου και ήσουν και εσύ δίπλα και εμένα μεν μου λέγανε καλά λόγια ενώ εσένα όχι?.τι βλέμμα έπαιρνες; Θυμάσαι ρε παλιό εγωιστή; Φυσικά και θυμάσαι. Ίσως όχι εκείνη την συγκεκριμένη μέρα αλλά κάποια άλλη μέρα. Βασικά, ίσως έκανες τα ίδια πριν από 2 λεπτά.
Αλήθεια τώρα που το διαβάζεις αυτό; Μήπως έχει κόσμο εκεί; Σε πόσους πριν αρχίσεις να το διαβάζεις αυτό είπες ψέματα. Πόσες κορόιδεψες πάλι ρε. Σε πόσες κοπέλες φόρεσες την μάσκα του ρομαντισμού, σε πόσες την μάσκα του απογοητευμένου, σε πόσες την μάσκα του ροκά; Για πες μου. Τι να πεις; Φυσικά και δεν το περίμενες!
Θέε μου έχει πλάκα. Πόσες υποτιθέμενες δουλειές έκλεισες σήμερα; Σε πόσους είπες ότι θα κάνεις δουλειές; Και πάλι ξέρεις (όλα τα ξέρεις). Ξέρεις, εκείνες τις δουλείες που κάνεις για να μας αποδείξεις πόσο τρομερός είσαι και πόσο πολύ διαφέρεις. Να κάνεις το show σου ρε. Το μεγάλο σου show. Αφού είσαι ένας showman.
Και άλλες εικόνες. Πολλές εικόνες. Αρχίζει το κείμενο να σε εκνευρίζει το ξέρω. Αλλά δεν θα σταματήσεις να το διαβάζεις. Ακόμα και αν το πετάξεις στον τοίχο όπως θα το βλέπεις κάτω θα το ξαναπιάσεις και θα το διαβάσεις ενώ μέσα σου θα βρίζεις. Ακόμα και αν το πετάξεις στα σκουπίδια πριν το διαβάσεις θα το μετανιώσεις μετά. Και ξέρεις το γιατί. Γιατί δεν μιλάνε και πολλοί για τον αληθινό σου ευατό. Σκουπίδι!
Να και μια καινούργια λέξη. Είσαι η ίδια η προπαγάνδα προσωποποιημένη. Και είσαι και η ζήλια η ίδια. Ο φθόνος. Είσαι. Το έχεις μέσα σου. Και μια μέρα θα χαρώ πάρα πολύ να σε καταστρέψει. Το έχω βάλει στόχο βλέπεις. Τέτοια σκουπίδια σαν εσένα θέλω να τα εξαλείψω. Σκουπίδια που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και σκάβουν λακουβίτσες σε αυτήν και βουνά. Στις λακουβίτσες βάζουν??..χμμμ ?..το σύμπαν ολόκληρο ενώ στο βουναλάκι τον στρογγυλό τους κώλο!
Ξέρεις πότε το κατάλαβα ρε; Σε κάποιο από τα μυθιστορήματα σου αλλά κυρίως όταν έδωσες μια τρομερή θεατρική παράσταση.
Ξέρεις ε; από ένα και σημείο και μετά ποτέ δεν πίστευα ούτε λέξη σου αλλά ακολουθούσα, πιστά. Ήθελα να δω μέχρι που μπορεί να πέσει κάποιος. Είσαι στον βούρκο. Είσαι ένα απίστευτα εγωπαθές άτομο. Αλλά είπαμε. Βγήκες από την ‘σχολή’. Τα ίδια σκατά είσαι.
Ξέρεις πότε θα σε παραδεχτώ; Όταν θα πεις την αλήθεια αδιαφορώντας για τον εαυτό σου. Είσαι και εσύ σαν αυτούς που σκοτώνουν τον Ιησού και υμνούν τον Ιούδα! Θέλω να σε ακούω να μιλάς ακόμα μια φορά για επανάσταση. Τα λες μόνο επειδή η λέξη κάνει έμφαση. Δεν ενδιαφέρθηκες ποτέ σου σκουλήκι για τον άλλον. Μόνο για σένα. Για κανέναν άλλον!
Είναι πολύ απλά τα πράγματα. Είναι πράξη και Θεωρία. Εδώ είσαι φίλος εδώ είσαι γνωστός. Εδώ πιστεύεις, εκεί αδιαφορείς. Εδώ είσαι ρομαντικός εκεί είσαι διεστραμμένος. Είναι ανάλογα το περιβάλλον στο οποίο ζεις. Και ποιοι αλλάζουν ανάλογα με το περιβάλλον. Οι χαμαιλέοντες. Είδες που σου λέω. Το όνομα αυτό σου ταιριάζει πολύ καλύτερα!
Τώρα απλά κοιτάς το χαρτί. Λίγο απορημένος, λίγο σαστισμένος! Μετά μπορεί να νευριάσεις. Μετά από λίγο θα βγεις έξω και θα κάνεις τα ίδια μόνο που θα σκέφτεσαι και τις λέξεις μου για λίγο. Μετά θα τις ξεχάσεις και εγώ θα γίνω ο κακός. Και γιατί; Γιατί είπα την αλήθεια ρε. Εεεεεε ναι.. Δεν πρέπει να καώ στην κόλαση για αυτό; Αυτή δεν είναι η αρχή σου παλιό ζώο;
Πρέπει να σου πω κάτι. Τώρα έχεις πολύ πλάκα. Που συχνά πυκνά αποκαλύπτεσαι μόνος σου επειδή βαρέθηκες. Βαρέθηκες να υποκρίνεσαι. Όταν σε άσχετες στιγμές κάνεις λάθη. Δεν καλύπτεις πού καλά τα ίχνη σου. Είσαι σαν τους κισσούς που καλύπτουν τα πανέμορφα δέντρα, σαν μικρόβια που μολύνουν και που εξαντλούν όλους τους πόρους της περιοχής και μετά περνάνε σε άλλη.
Η αλήθεια. Δεν μπορείς να την καταλάβεις την λέξη αυτή ε; Στην ουσία δεν πιστεύω να καταλαβαίνεις και πολλά πράγματα. Απλά, ένας μιμητής είσαι. Σαν πολλούς μη δημιουργικούς. Όλοι πάσχετε από την ίδια αρρώστια. Ο εγκέφαλος σου μόλις δει κάτι αρνητικό για την εικόνα σου το απορρίπτει. Δεν το αναλύει καθόλου. Όχι, το απορρίπτει. Μετά απλώς για να μην δείξει έτσι ‘απότομα’ ότι την απορρίπτει θα το φέρει ομαλά ομαλά στο θύμα του. Τέλος πάντων. Επειδή έχω και άλλες δουλειές (αν και έχω να σου πω άλλες 10 σελίδες περίπου) εκτός από το να ασχολούμαι με σκουλήκια θα στο πω στην γλώσσα σου και είμαι σίγουρος ότι μόνο αυτό θα θυμάσαι στο τέλος.
Άντε και γαμήσου!
Ποιος είσαι;
Ξέρεις ε; Στην αρχή δεν το είχα καταλάβει. Δεν φαινόταν. Το έκρυβες τόσο, μα τόσο καλά που ακόμα και ένας έμπειρος από την κοινωνία δεν θα μπορούσε να το καταλάβει. Έχεις ταλέντο σε αυτό υποτιθέμενε κύριε Χ. Πραγματικό ταλέντο. Αυτό θες. Να σου λένε ότι είσαι ο πρώτος σε όλα. Ε, τελικά είσαι. Είσαι πρώτος στην υποκρισία, στην ηλίθια νοοτροπία, στο στενοκεφαλισμό σου. Καλύτερα τώρα. Νιώθεις καλύτερα; Είδες πρώτος είσαι πάντα σε όλα. Είσαι ο καλύτερος μεγάλε. Είσαι ο τέλειος.
Έχεις και γέλιο ρε συ όμως. Έχει πολύ πλάκα να σε βλέπω να προσπαθείς να πείσεις ανθρώπους με την φτηνή σου χρήση λέξεων. Ξέρεις εσύ μωρέ τώρα. Στα μικρά και στα χαζά πετάς δυο λέξεις και το χάφτουν. Αλλά εκεί που έχεις τρομερή πλάκα είναι όταν κάνεις το ίδιο πράγμα σε ανθρώπους που ξέρουν τι σκατά είσαι.
Τι έγινε τώρα; Δεν καταλαβαίνεις; Μήπως θες να στο πω στην γλώσσα σου; Όχι ακόμα. Περίμενε λίγο. Τώρα ξέρεις τι θέλω να κάνω; Θέλω να σε παρομοιάσω με κάτι. Ναι, πάλι νικάς. Κάποιος ασχολείται μαζί σου, είδες; Τώρα εγώ και ίσως όλο το σύμπαν αργότερα. Εσύ! Εσύ! Εσύ! Πες το τρεις φορές! Πες την λέξη που τόσο πολύ αγαπάς. Θέλω να σε ακούσω να την λες. Βγάλε τα κόμπλεξ από μέσα σου παλιό εγωιστή. Έλα κάντο, όχι για μένα, για σένα.
Λοιπόν αρκετά. Ώρα για την παρομοίωση. Έτοιμος; Μου ‘ρθε μια εικόνα τώρα. Πιστεύω πως και εσύ έχεις εικόνες. Ναι, βέβαια αφού είσαι ένας από τους πιο δημιουργικούς ανθρώπους στον κόσμο. Ποιος μπορεί να σε φτάσει. Έχεις τρομερές εικόνες. Και μουσικές ακούς. Τις έκανες τις υποχρεώσεις σου εννοώ. Άκουσες μουσικούλα, διάβασες βιβλιαράκια, είδες τηλεόραση, καταπιάστηκες με χίλια δυο πράγματα. Όχι επειδή σου άρεσαν. Αλλά επειδή έπρεπε. Σωστά; Τώρα μεγάλε μπορείς να χαλαρώσεις και να πεις εκείνη την λεξούλα .ΞΕΡΩ . Τώρα μπορείς να συμμετέχεις σε όλες τις συζητήσεις και να είσαι πάντα μέσα σε όλα. Εσύ δεν είχες πει ότι ήθελες πάντα να είσαι η ψυχή της παρέας; Ναι, το θυμάμαι. Πολύ καλά. Θυμάμαι πάντα εκείνες τις στιγμές που έδειχνες πόσο απίστευτα εγωιστής είσαι. Θεέ μου. Τις θυμάμαι τόσο καλά όσο και το όνομα μου. Το πραγματικό μου όνομα. Όχι, όπως εσύ με ονομάζεις για να με πεις εμένα υποχθόνιο. Πλάκα δεν έχει; Τι λες; Πάμε στην παρομοίωση.
Λοιπόν. Σε σκέφτομαι σαν την τηλεόραση. Είσαι ένα προϊόν. Ναι. Μόνο που δεν έχεις κανέναν να σε διαφημίζει (Τι γιατί; Αφού είσαι εγωιστής) και διαφημίζεσαι μόνος σου. Ναι, είμαι τόσο σίγουρος για αυτό όσο για το γεγονός ότι σε 2 λεπτά ο ήλιος θα βγει και θα λούσει το δωμάτιο μου με φως. Είσαι μια αισχρή διαφήμιση της τηλεόρασης. Στην γλώσσα σου; Παρακμιακή.
Αααα θυμάσαι ρε; Ότι κάθε φορά που είχα μια επιτυχία στην ζωή μου και ήσουν και εσύ δίπλα και εμένα μεν μου λέγανε καλά λόγια ενώ εσένα όχι?.τι βλέμμα έπαιρνες; Θυμάσαι ρε παλιό εγωιστή; Φυσικά και θυμάσαι. Ίσως όχι εκείνη την συγκεκριμένη μέρα αλλά κάποια άλλη μέρα. Βασικά, ίσως έκανες τα ίδια πριν από 2 λεπτά.
Αλήθεια τώρα που το διαβάζεις αυτό; Μήπως έχει κόσμο εκεί; Σε πόσους πριν αρχίσεις να το διαβάζεις αυτό είπες ψέματα. Πόσες κορόιδεψες πάλι ρε. Σε πόσες κοπέλες φόρεσες την μάσκα του ρομαντισμού, σε πόσες την μάσκα του απογοητευμένου, σε πόσες την μάσκα του ροκά; Για πες μου. Τι να πεις; Φυσικά και δεν το περίμενες!
Θέε μου έχει πλάκα. Πόσες υποτιθέμενες δουλειές έκλεισες σήμερα; Σε πόσους είπες ότι θα κάνεις δουλειές; Και πάλι ξέρεις (όλα τα ξέρεις). Ξέρεις, εκείνες τις δουλείες που κάνεις για να μας αποδείξεις πόσο τρομερός είσαι και πόσο πολύ διαφέρεις. Να κάνεις το show σου ρε. Το μεγάλο σου show. Αφού είσαι ένας showman.
Και άλλες εικόνες. Πολλές εικόνες. Αρχίζει το κείμενο να σε εκνευρίζει το ξέρω. Αλλά δεν θα σταματήσεις να το διαβάζεις. Ακόμα και αν το πετάξεις στον τοίχο όπως θα το βλέπεις κάτω θα το ξαναπιάσεις και θα το διαβάσεις ενώ μέσα σου θα βρίζεις. Ακόμα και αν το πετάξεις στα σκουπίδια πριν το διαβάσεις θα το μετανιώσεις μετά. Και ξέρεις το γιατί. Γιατί δεν μιλάνε και πολλοί για τον αληθινό σου ευατό. Σκουπίδι!
Να και μια καινούργια λέξη. Είσαι η ίδια η προπαγάνδα προσωποποιημένη. Και είσαι και η ζήλια η ίδια. Ο φθόνος. Είσαι. Το έχεις μέσα σου. Και μια μέρα θα χαρώ πάρα πολύ να σε καταστρέψει. Το έχω βάλει στόχο βλέπεις. Τέτοια σκουπίδια σαν εσένα θέλω να τα εξαλείψω. Σκουπίδια που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και σκάβουν λακουβίτσες σε αυτήν και βουνά. Στις λακουβίτσες βάζουν??..χμμμ ?..το σύμπαν ολόκληρο ενώ στο βουναλάκι τον στρογγυλό τους κώλο!
Ξέρεις πότε το κατάλαβα ρε; Σε κάποιο από τα μυθιστορήματα σου αλλά κυρίως όταν έδωσες μια τρομερή θεατρική παράσταση.
Ξέρεις ε; από ένα και σημείο και μετά ποτέ δεν πίστευα ούτε λέξη σου αλλά ακολουθούσα, πιστά. Ήθελα να δω μέχρι που μπορεί να πέσει κάποιος. Είσαι στον βούρκο. Είσαι ένα απίστευτα εγωπαθές άτομο. Αλλά είπαμε. Βγήκες από την ‘σχολή’. Τα ίδια σκατά είσαι.
Ξέρεις πότε θα σε παραδεχτώ; Όταν θα πεις την αλήθεια αδιαφορώντας για τον εαυτό σου. Είσαι και εσύ σαν αυτούς που σκοτώνουν τον Ιησού και υμνούν τον Ιούδα! Θέλω να σε ακούω να μιλάς ακόμα μια φορά για επανάσταση. Τα λες μόνο επειδή η λέξη κάνει έμφαση. Δεν ενδιαφέρθηκες ποτέ σου σκουλήκι για τον άλλον. Μόνο για σένα. Για κανέναν άλλον!
Είναι πολύ απλά τα πράγματα. Είναι πράξη και Θεωρία. Εδώ είσαι φίλος εδώ είσαι γνωστός. Εδώ πιστεύεις, εκεί αδιαφορείς. Εδώ είσαι ρομαντικός εκεί είσαι διεστραμμένος. Είναι ανάλογα το περιβάλλον στο οποίο ζεις. Και ποιοι αλλάζουν ανάλογα με το περιβάλλον. Οι χαμαιλέοντες. Είδες που σου λέω. Το όνομα αυτό σου ταιριάζει πολύ καλύτερα!
Τώρα απλά κοιτάς το χαρτί. Λίγο απορημένος, λίγο σαστισμένος! Μετά μπορεί να νευριάσεις. Μετά από λίγο θα βγεις έξω και θα κάνεις τα ίδια μόνο που θα σκέφτεσαι και τις λέξεις μου για λίγο. Μετά θα τις ξεχάσεις και εγώ θα γίνω ο κακός. Και γιατί; Γιατί είπα την αλήθεια ρε. Εεεεεε ναι.. Δεν πρέπει να καώ στην κόλαση για αυτό; Αυτή δεν είναι η αρχή σου παλιό ζώο;
Πρέπει να σου πω κάτι. Τώρα έχεις πολύ πλάκα. Που συχνά πυκνά αποκαλύπτεσαι μόνος σου επειδή βαρέθηκες. Βαρέθηκες να υποκρίνεσαι. Όταν σε άσχετες στιγμές κάνεις λάθη. Δεν καλύπτεις πού καλά τα ίχνη σου. Είσαι σαν τους κισσούς που καλύπτουν τα πανέμορφα δέντρα, σαν μικρόβια που μολύνουν και που εξαντλούν όλους τους πόρους της περιοχής και μετά περνάνε σε άλλη.
Η αλήθεια. Δεν μπορείς να την καταλάβεις την λέξη αυτή ε; Στην ουσία δεν πιστεύω να καταλαβαίνεις και πολλά πράγματα. Απλά, ένας μιμητής είσαι. Σαν πολλούς μη δημιουργικούς. Όλοι πάσχετε από την ίδια αρρώστια. Ο εγκέφαλος σου μόλις δει κάτι αρνητικό για την εικόνα σου το απορρίπτει. Δεν το αναλύει καθόλου. Όχι, το απορρίπτει. Μετά απλώς για να μην δείξει έτσι ‘απότομα’ ότι την απορρίπτει θα το φέρει ομαλά ομαλά στο θύμα του. Τέλος πάντων. Επειδή έχω και άλλες δουλειές (αν και έχω να σου πω άλλες 10 σελίδες περίπου) εκτός από το να ασχολούμαι με σκουλήκια θα στο πω στην γλώσσα σου και είμαι σίγουρος ότι μόνο αυτό θα θυμάσαι στο τέλος.
Άντε και γαμήσου!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)