Σήμερα στο Wired.News η Beth Pinsker έχει ένα μικρό αλλά καυστικό άρθρο με πολλές (!!!) αποκαλύψεις για τον Tarantino και τις τεχνικές του. Οταν ο Quentin έκανε την εμφάνισή του το 1992 με το
Reservoir Dogs, ενθουσίασε τον κόσμο (προσωπικά δηλώνω μεγάλος φαν) με το ύφος του, τους διαλόγους και το άριστο συνδιασμό ωμής βίας, ποπ κουλτούρας και χιούμορ.
Από τότε, ως και τώρα ακόμη με το
Kill Bill, κατηγορήθηκε για "ξεπατίκωπα" σκηνών από άλλες ταινίες και μάλιστα πολύ γνωστές, όπως το
Clockwork Orange,
City on Fire και το
Lady Snowblood. Το τελευταίο μάλιστα σε σημείο που επανακυκλοφόρησε σε DVD με υπότιτλο
Το αυθεντικό Kill Bill.
Το άρθρο συνεχίζει λέγοντας πως για μια ολόκληρη γενιά νέων δημιουργών (
Wes Anderson, Robert Rodriguez, Stephen Chow) η αντιγραφή σκηνών είναι κάτι φυσικό, αλλά παρόλαυτά ο Tarantino παραμένει ο καλύτερος "κλέφτης", και παραθέτει
5 παραδείγματα της Τέχνης του:
1. Η
κλασική σκηνή του
Reservoir Dogs [1992] με τους χαρακτήρες να αλληλοαπειλούνται με τα όπλα τους, είναι ίδια με το τέλος του
City on Fire [1987], μόνο που στην εκδοχή του Tarantino υπάρχει πιο πολύ αίμα.
2. Η
αηδιαστική σκηνή με το κόψιμο του αυτιού στο
Reservoir Dogs [1992], χρωστά πολλά στην επιρροή του Quentin από τον Stanley Kubrick και το
A Clockwork Orange [1971].
3. Σχεδόν ολόκληρο το
Kill Bill Vol. 1 [2003], κυρίως η ιστορία του για μια γυναίκα σαμουράι που θέλει να πάρει εκδίκηση για το θάνατο του παιδιού της, μοιάζει σε μεγάλο βαθμό το Lady Snowblood [1973]. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το
πλάνο των κακών.
4. Η πανέμορφη
Daryl Hannah σαν δολοφόνος ντυμένη νοσοκόμα στο
Kill Bill, Vol. 1 [2003] θυμίζει κάτι; Πιο πολύ την
αντίστοιχη νοσοκόμα του
Black Sunday [1977].
5. Ο ίδιος ο Tarantino έχει πει: "Οι αγαπημένες μου μουσικές επενδύσεις ήταν πάντα σε ταινίες του
Jean-Luc Godard". Ονόμασε μάλιστα την εταιρεία παραγωγής του
A Band Apart από τον αυθεντικό τίτλο του
Band of Outsiders [1964],
Bande ? part.
+. Οι "ειδικοί" γνωρίζουν την ιδιαίτερη συμπάθεια του Tarantino στο να αντιγράφει και τον εαυτό του. Παράδειγμα το ντύσιμο της Uma Thurman στο
Pulp Fiction [1994] που είναι
ολόιδιο με αυτό της Pam Grier στο
Jackie Brown [1997].
Ολα αυτά για τα οποία τον "κατηγορούν" μαζί με τα υπόλοιπα "κολλήματά" του, όπως τη μη-γραμμική εξέλιξη της ιστορίας, τα ονόματα που αφήνουν εποχή (Honey Bunny, Mr White, Blonde, Orange κλπ., Black Mamba), το μεγάλο ρόλο που παίζουν οι βαλίτσες και οι χαρτοφύλακες στις ταινίες του (Pulp Fiction, Reservoir Dogs, Jackie Brown, True Romance, and Kill Bill:Vol.2), η έντονη ωμή βία, αλλά και οι σκηνές βίας εκτός πλάνου, οι αναφορές του σε cult ταινίες και εκπομπές, τα κλασικά αυτοκίνητα που οδηγούν οι χαρακτήρες του, είναι το προσωπικό του ύφος που αγάπησαν οι φαν του.
Είτε "κλέφτης" είτε όχι ο QT είναι από τους μεγαλύτερους και -πλεον- κλασικούς δημιουργούς της τελευταίας γενιάς.
περισσότερα για τον Quentin:
_ Imdb.com
_ Tarantino Archives
_ God among directors
_ Crime Spree (QT fanlisting)
ακούγοντας:
_ Symposium - Twist
_ Space - Neighbourhood