FAQ You

Υπάρχει κανένας οδηγός εύκολης σύνταξης FAQ;

F1 (help)

believe (?)

I don't believe in trouble / I don't believe in pain /
I don't believe there's nothing left / but running here again

I don't believe in promise / I don't believe in chance /
I don't believe you can resist / the things that make no sense

I don't believe in silence / cos silence seems so slow /
I don't believe in energy / the tension is too low

I don't believe in panic / I don't believe in fear /
I don't believe in prophecies / so don't waste any tears

I don't believe reality would be / the way it should /
But I believe in fantasy / the future's understood

I don't believe in history / I don't believe in truth /
I don't believe that's destiny / or someone to accuse

I believe, I believe!!!

No angels, no girls, girls / No memories, no Gods, Gods / No rockets, no heat, heat / No chocolate, no sweet, sweet

I believe!!!

I want you to try, try / to needing to know why, why / No kidding, no sin, sin / No running, no win, win

No feeling, no secrets...
The silence you feel...
which hides you from the real...
I want you to try, try
needing to know why, why

Η επένδυση στο design αξίζει

Αξίζει τελικά να επενδύσει μια εταιρία στο design ή όχι; Τα τελευταία δείχνουν πως σίγουρα ναι!

Το Design Council εξέδωσε ένα update για την αναφορά (.pdf) του με τίτλο Design Index.
Καλά νέα για τους γραφίστες, καθώς τα στοιχεία δείχνουν μέχρι και άνοδο στις τιμές των μετοχών για τις εταιρίες που επένδυσαν στο design, λέγοντας συγκεκριμένα

"performed up to three times better than the FTSE 100 Index over nearly two years in the run-up to December 2004."

Αυτή την αναφορά πως θα γίνει να την κάνω πρωτοσέλιδο;

Άκου τη λάμπα σου

Απίθανο! Τουλάχιστον τώρα, αμα δεν έχεις φίλους, μπορεί να σου στέλνει SMS η λάμπα σου.

Η Fujitsu παρουσίασε μια νέα "έξυπνη λάμπα" που σου στέλνει γραπτό μήνυμα όταν καεί, για να ξέρεις να αγοράσεις μια καινούργια. Φυσικά θα ήταν καλύτερο να σε ενημερώνει λίγο πριν καεί, μιας και αφού καεί το ξέρεις. Δεν ανάβει.

Καλό; Θα πρέπει να το βάλουν και σε άλλα αναλώσιμα στο σπίτι, πχ. στο χαρτί υγείας ή στο ψυγείο για να ξέρεις πότε τελείωσαν όλες τις μπύρες.

Θα μπορούσαν να πάνε ακόμη πιο μακρυά και να στέλνει MMS, που θα σου δείχνει φωτό από μια καμμένη λάμπα, και θα σου λέει οδηγίες αντικατάστασης και πόσοι χρειάζονται.

Spam από μια λάμπα. Οχι ευχαριστώ..

από το RFID (μέσω engadget)

Τι να το κάνω το Internet;

Μια ιστορία που μου ήρθε με email, από το blog του george.

Κάποιος web consultant πήγε σε ένα εργοστάσιο που έφτιαχνε xxxxx(*) από όπου τον καλέσανε για να εξετάσουνε την "Ιντερνετική στρατηγική" τους.

Πάει στον Γενικό Διευθυντή και αφού τον βάζει να του απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις για το προϊόν του, την αγορά του, τους πελάτες του, το image της εταιρίας κλπ, φεύγει και του στέλνει μια πρόταση για το είδος του site που θα ήταν καλύτερα να αναπτύξει, το ύφος του, το περιεχόμενο, τη διαφήμιση που θα κάνει και όλα αυτά.

Το κόστος για το consulting ήταν αστείο και εφόσον ο βιομήχανος ήθελε να αποκτήσει μια ιντερνετική στρατηγική (δικά του λόγια, όχι δικά μου) θα έπρεπε να το αντιληφθεί αυτό. Άλλωστε αυτός ήταν που ήθελε να έχει παρουσία στο Internet, να τον βρίσκουν από το εξωτερικό γιατί έχει το καλύτερο xxxxx στην Ελλάδα (πάλι δικά του λόγια) κλπ κλπ.

Γυρνάει λοιπόν ο Γενικός και λέει:«Καλά όλα αυτά που μου λες, αλλά εγώ τι να το κάνω το Internet; Οι πελάτες μου εμένα δε μπορούν να με βρούνε στο Internet. Αν δεν σηκώσω το τηλέφωνο και να αρχίσω να τους ενοχλώ, δε γίνεται η δουλειά.»

Για να βάλουμε λίγο τα πράγματα σε τάξη:

1. Website ΔΕΝ έχεις.
2. Εσύ ο ίδιος ζήτησες να αποκτήσεις "σοβαρή ιντερνετική παρουσία".
3. Ξέρεις ότι για να γίνει αυτό θα πρέπει να βάλεις το χέρι στην τσέπη, γιατί στην τελική κάποιος θα δουλέψει για να σου έρθει ο πελάτης αύριο.
4. Αυτό το «οι πελάτες μου εμένα δε μπορούνε να με βρούνε στο Internet» που ξεστόμισες το σκέφτηκες πολύ; Άμα δεν έχεις site, πού να σε βρούνε οι άνθρωποι;
5. Επειδή έτοιμος ήσουν να το πεις κι αυτό σε προλαβαίνω. Το ότι πουλάς ένα προϊόν ή μια υπηρεσία η οποία δεν μπορεί να πουληθεί μέσω του Internet, δε σημαίνει πως δεν πρέπει να την μαρκετάρεις μέσω του Internet! Τόσες και τόσες αυτοκινητοβιομηχανίες γιατί νομίζεις πως διαφημίζονται; Για να αγοράσεις online;

Δε μπορώ λοιπόν να καταλάβω γιατί περίμενες πως θα σου ερχόταν τσάμπα η διαφήμιση, τσάμπα ο σχεδιασμός, τσάμπα το να απασχολήσεις μια ομάδα ανθρώπων που θα ασχοληθούν με το website σου.

Το έβλεπα παλιότερα αυτό αρκετά συχνά. Ειδικά σε όσους πουλάνε προϊόντα και δε μπορούν να αντιληφθούν το κόστος παροχής μιας υπηρεσίας (και πολύ περισσότερο την αξία της υπηρεσίας). Έχοντας μπει στο τρυπάκι του ότι μετράνε τις πωλήσεις τους σε τόνους ή σε χιλιάδες τεμάχια, δε μπορούν να αντιληφθούν την αξία μιας υπηρεσίας επειδή ακριβώς είναι άυλη. Και όσοι ακόμα σκέφτεστε έτσι, λυπάμαι αλλά θα πρέπει να αλλάξετε μυαλά αν θέλετε να επιβιώσετε.

Ας πάρουμε ένα φανταστικό σενάριο. Ας υποθέσουμε πως ο βιομήχανος ξετρελάθηκε με την πρόταση του συμβούλου και ξεκίνησε την υλοποίηση. Έφτιαξε ένα site με τον τρόπο που του είπε ο consultant και το διαφήμισε καταλλήλως. Κόστος δύο χιλιάδες ευρώ.

Μετά από 3 μήνες, ο υπεύθυνος προμηθειών μιας μεγαλοβιομηχανίας στη Βουλγαρία ψάχνει για xxxxx. Θέλει να κάνει μια παραγγελία αξίας 350.000 ευρώ. Καθώς η Βουλγαρία δεν παράγει xxxxx, ψάχνει στις γειτονικές χώρες. Πριν καν μπει στη διαδικασία του να μιλήσει με τον εμπορικό ακόλουθο της κάθε πρεσβείας κάθε βαλκανικής χώρας (γιατί δεν είναι και ότι πιο εύκολο) προκειμένου να πάρει κάποια παλιά λίστα από εταιρίες που πουλάνε παρόμοια προϊόντα, για να αρχίσει να τηλεφωνεί και να ρωτάει αν πουλάνε xxxxx, κάνει κάτι πιο απλό: Μπαίνει στο Google και αναζητά: "xxxxx βαλκάνια".

Αυτό ήταν. Πρώτος και καλύτερος, ο κύριος από τη Θεσσαλονίκη, αυτός που ξετρελάθηκε με την πρόταση του Συμβούλου πριν 3 μήνες.

Γιατί;

Επειδή όλοι οι ανταγωνιστές του, όταν σκέφτηκαν να αποκτήσουν εταιρική παρουσία στο Internet, σκέφτηκαν «Όχι μωρέ, τι λες τώρα. Εμείς πουλάμε xxxxx. Εμάς κανείς δε μας ψάχνει στο Internet. Σιγά μην κάτσουμε να ασχοληθούμε.»

Σιγά...

(*) Δεν έχει σημασία τι έφτιαχνε. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα.

Πλαστικοί Ανθρωποι

"Plastic People" or mannequins, dolls and more

Το flickr μπορεί κάνει Τέχνη. Δεν ξέρω πως αλλιώς να περιγράψω μια από τις πιο όμορφες συλλογές που έχουν ανέβει τελευταία στο site της γνωστής υπηρεσίας photo hosting.

A fine little girl / She waits for me / She's as plastic / As she can be / She paints her face / With plastic goo / And wrecks her hair / With some shampoo

Plastic people / Oh baby, now / You're such a drag

Πλοήγηση site από τον Browser

Πολύ χρήσιμη πληροφορία από το creativebits.org για την πλοήγηση σε site μέσω της μπάρα της A9.

Κάποιοι browsers φαίνεται πως ψάχνουν ένα συγκεκριμένο αρχείο, το siteinfo.xml, όταν ένας χρήστης σερφάρει χρησιμοποιώντας την συγκεκριμένη μπάρα, η οποία αναζητά πληροφορίες για το site.

Τα στοιχεία αυτά μπορεί να είναι μια περιγραφή του μενού της σελίδας, ή και λεπτομέρειες για το site και τον ιδιοκτήτη του. Προσθέτοντας τον παρακάτω κώδικα στο root directory, μπορείς να δώσεις σε όσους χρησιμοποιούν αντίστοιχες μπάρες εργαλείων, τις πληροφορίες που θέλεις.

<?xml version="1.0"?>
<siteinfo xmlns="http://a9.com/-/spec/siteinfo/1.0/">
<webmenu>
<name>Your Domain</name>
<menu>
<item>
<text>Your Domain Home</text>
<url>http://yourdomain.com</url>
</item>
<item>
<text>Help</text>
<url>http://yourdomain.com/help.html</url>
</item>
</menu>
</webmenu>
</siteinfo>

Εύκολο και ίσως χρήσιμο για πολλούς.

Θα σου πατήσω τη σημαία

Ξαφνικά, σήμερα στην όμορφη μπάρα του blogger, την οποία ευτυχώς αρκετοί έχουν αφαιρέσει, προστέθηκε ένα ακόμα κουμπάκι. Η σημαία του ρουφιάνου.

Τι κάνει αυτό το "φλαγκ"; Αν θεωρείς πως το περιεχόμενο ενός blog είναι προσβλητικό ή ανήθικο ή απαγορευμένο ή δεν ξέρω γω τι άλλο, κουνάς τη σημαία και ενημερώνεις τα μεγάλα αφεντικά, πως υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας...

The "Flag?" button is a means by which readers of Blog*Spot can help inform us about potentially questionable content, so we can prevent others from encountering such material by setting particular blogs as "unlisted."

Δεν κάνουν κάτι ιδιαίτερο δηλαδή, απλά τον βγάζουν από τις λίστες τους για να τον βρίσκεις πιο δύσκολα. Κάτι σαν απομόνωση. Στην γωνία σου, να μη παίζεις στην αυλή με τα άλλα παιδάκια. Θα βγαίνεις στην αυλή, αλλά δεν θα σε βάζουμε στο παιχνίδι. Δεν μπορούμε να σε κλείσουμε και στην αποθήκη...

will still be available on the web ? we prefer to keep in mind that one person's vulgarity is another's poetry.

...κάποιος μπορεί να θέλει να παίξει μαζί σου. Μπορεί και όλοι δηλαδή, αλλά ένας μαλάκας μπορεί να πάτησε το κουμπάκι γιατί κάτι δεν του άρεσε. Απλά πατάει το κουμπάκι και καταγράφεσαι ως "Objectionable". Οσο περισσότεροι πατάνε το κουμπάκι, τόσο πιο "ύποπτος" θεωρείσαι. Κάνανε και μια συσχέτηση με το The Wisdom of Crowds, και γίνανε και cool.

Και ρωτάω εγώ, κ.Blogger, δεν μπορούσε να στείλει κάποιος email αν έβλεπε "ύποπτο" περιεχόμενο σε ένα blog; 'Η μήπως δεν υπήρχε περίπτωση να ασχοληθεί κάποιος με ένα παλιοmail; Βάζοντας μια σημαιούλα τι κατάφερες; Φυσικά και δεν θα πρέπει να κλείνουν τα blogs ή να γίνεται λογοκρισία (αν είναι δυνατόν), αλλά αφού δεν έχεις πρόθεση να κάνεις κάτι τέτοιο, τι το βάζεις το κουμπάκι; Για να βγάλεις τον "κακό" από τις λίστες σου;

Πάτα τη σημαία κι εγώ "νίπτω τας χείρας μου";