Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 30

Υγεία

Προχωράς στο δρόμο με το μηχανάκι. Το φανάρι είναι κόκκινο. Φρενάρεις ήρεμα και προσπαθείς να σταματήσεις. Οδηγάς χρόνια. Είσαι καλός οδηγός. Ξέρεις να ελέγχεις την κατάσταση. Οχι όμως τον τύπο πίσω σου...

Health

...που μπορεί να έκανε οτιδήποτε -δεν έχει σημασία- αλλά σίγουρα δεν πρόσεχε στο δρόμο. Φρενάρει αλλά δεν προλαβαίνει. Σε χτυπάει. Οχι πολύ δυνατά. Τόσο ώστε να χάσεις την ισορροπία σου και να πέσεις. Μαζί σου και η μηχανή. Οχι! Μόλις την αγόρασες πρέπει να την κρατήσεις. Και όλο το βάρος πέφτει στο πόδι σου.

Κρακ. Αχ!

...
Τι έγινε; Είσαι κάτω. Καλείς βοήθεια. Τι έγινε; Δεν θυμάσαι και πολλά. Λίγο αργότερα είσαι στο ασθενοφόρο και μια στιγμή αργότερα στο χειρουργείο. Ετσι θυμάσαι. Ετσι σου είπαν τι σημασία έχει; Γκρινιάζεις. Δεν είναι καλά τα νέα. 2-3 μήνες σου λένε αλλά ξέρεις πως θα χρειαστεί πάνω από 4. Γιατροί.
Δεν τους γαμάς κι αυτούς;


...
Στο σπίτι. 2 μήνες μετά. Ξάπλα. Μόνο ξάπλα. Ολα καλά λένε οι γιατροί. Σε 3 μέρες θα πας για ακτινογραφία. Ολα καλά λένε οι γιατροί.
Γιατροί. Δεν τους γαμάς κι αυτούς;

...
Ολα καλά. Τηλέφωνο. Ολα καλά; Πάλι χειρουργείο. Γιατί; Κάτι δεν είδαν οι γιατροί. Κάτι δεν κόλλησε καλά. Ξέρω γω; Καταλαβαίνεις μήπως; Γιατροί. Πάλι από την αρχή λένε. Μπορεί και άλλους 3-4 μήνες, λένε οι γιατροί.
Γιατροί. Δεν τους γαμάς κι αυτούς;


...
Περαστικά. Και πάλι. Αλλά γιατί ρε γαμώτο;

Το CSS3 Multi-Column Module

Παρόλο που οι οθόνες των υπολογιστών είναι φαρδιές παρά ψηλές, τα περισσότερα site είναι ακριβώς το αντίθετο, μακρυά (καλή ώρα αυτό το blog) παρά φαρδιά.

multicolumn

Αν ήσουν κι εσύ ένα κομμάτι του περιεχομένουν δεν θα ήθελες να είσαι στην πρώτη οθόνη παρά 2-3 scrolls προς τα κάτω; Αντίθετα ο 'οριζόντιος' χώρος πάει στράφι. Σχεδόν, δεν ξέρουμε τι να τον κάνουμε.

Στην πιο κοινή -πλέον- ανάλυση των 1024x768 pixels τα περισσότερα συγκεκριμένου πλάτους (fixed-width) sites δεν χρησιμοποιούν όλο το διαθέσιμο χώρο δεξιά κι αριστερά (όχι, τα banner δεν είναι αξιοποίηση).

Απ'την άλλη μεριά, τα αόριστου πλάτους (flexible-width) sites δεν είναι ιδανική λύση, καθώς χρησιμοποιούν μεν όλο το χώρο, αλλά χάνουν σε οπτική αισθητική αλλά -κυρίως- γίνονται δυσανάγνωστα, αν σκεφτεί κανείς ότι το ιδανικό μήκος γραμμής είναι 8 με 12 λέξεις.

Τα έντυπα, και ειδικά οι εφημερίδες, φτάνουν να χρησιμοποιούν ακόμη πιο μικρές γραμμές. Γιατί; Γιατί μπορούν. Χρησιμοποιώντας στήλες. Δες περισσότερα στο άρθρο του A List Apart.

Αλλά μην ενθουσιάζεσαι εύκολα. Σκέψου ότι ο IE δεν υποστηρίζει βασικά πράγματα. Παρόλα αυτά το CSS εξαπλώνεται. Σύμφωνα με το άρθρο το συκεκριμένο scriptάκι δοκιμάστηκε σε E6, Firefox 1.0.4, Netscape 7.1, Safari 1.2 και 2.0, και Opera 8 (αν και ο Opera δείχνει να κρασάρει εύκολα).

Αυτό θα πεί online newspaper.

Οπερα Ντουντ. Κουλ!

operadude
Tokyoplastic presents 'Opera Dude'

Περίμενε λίγο να φύγει το αφεντικό απ'το γραφείο, δυνάμωσε τα ηχεία του υπολογιστή σου και μπες στο 'Opera Dude' του Tokyoplastic.
Αν δεν ξέρεις τι είναι το Tokyoplastic, διάβασε την συνέντευξη στο myplasticheart, και πέρνα κι από εδώ για κερδίσεις ένα μικρό δωράκι.

Dude....

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 29

Saul Bass

Ένας από τους σημαντικότερους graphic designers του 20ου αιώνα, ο Saul Bass είναι παράλληλα υπεύθυνος για πολλούς από τους πιο αξιομνημόνευτους τίτλους ταινιών στην σύγχρονη ιστορία του σινεμά.

bass

Το Bios (Πειραιώς 84, Αθήνα) φιλοξενεί ένα ολιγοήμερο αφιέρωμα στον δημιουργό, που επηρέασε όσο λίγοι την κινηματογραφική αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς, με προβολές του συνόλου της δουλειάς του.

Aνάμεσσ στις 60 και πλέον ταινίες στις οποίες δούλεψε έως τον θάνατό του το 1996, βρίσκουμε τα: The seven year itch του Billy Wilder, Anatomy of a murder του Otto Preminger, Spartacus του Stanley Kubrick, West side story του Robert Wise, Cape Fear και Goodfellas του Martin Scorsese, Vertigo και Psycho (όπου και συν-σκηνοθέτησε την περίφημη σκηνή του ντους) του Alfred Hitchcock, και The war of the Roses του Danny DeVito.

Με οποιονδήποτε τομέα της εικόνας κι αν αποφάσισε ν' ασχοληθεί ο Saul Bass άφησε ανεξίτηλα το σημάδι του και έγινε ο άνθρωπος, που όπως χαρακτηριστικά είπε κάποτε
ο Martin Scorsese «μετέτρεψε τους μέχρι τότε βαρετούς τίτλους των ταινιών μας σε αυτόνομο είδος τέχνης».

links:
Saul Bass on the Web
Design Museum (2004). Saul Bass Exhibition
Cilligan, Beth - Godsmith, Leo - Scalzo, Thomas - Taylor, Rumsey (2005)

Οι προβολές θα ξεκινήσουν από την Τρίτη 4 Οκτωβρίου και θα διαρκέσουν μέχρι την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου, στις 21:30, ενώ το κόστος του εισητηρίου είναι 4 ευρώ.


Ανατομία μιας ιδιοφυίας

Μάπα ο Καφές

Κανείς δεν το είδε το παιχνίδι του γαύρου χθες; Κανείς δεν είδε ότι το σουτ του Καφέ ήταν αλλού γι'αλλού κι ότι από κωλοφαρδία πήγε στα δίχτυα; Κανείς;


upd 30.09: Η μέρα της μαρμότας.
Η μέτρια πορεία των ελληνικών ομάδων στα κύπελλα Ευρώπης (1 νίκη σε 12 αγώνες!!) συνεχίζεται, αφού μόνο ο ΠΑΟΚ κατάφερε να πάρει την πρόκριση για τη συνέχεια του UEFA με το εκτός 2-2 επί της Μέταλουργκ. (σ.σ. έστω και με 9 παίκτες στα τελευταία λεπτά)

Once upon a time... a little Calligrapher

FontFont-StrangeAttractors

Πέρυσι η FontFont γιόρταζε τα 15 χρόνια της και ζήτησε από την ομάδα Strange Attractors να ετοιμάσει ένα video που να περιέχει όλες τις γραμματοσειρές της που παράχθηκαν αυτά τα 15 χρόνια (1989-2004). Φυσικά ήταν αδύνατο να συμμετέχουν όλες οι γραμματοσειρές, αλλά σίγουρα χρησιμοποιήθηκαν πάρα πολλές.

Tο αποτέλεσμα είναι καταπληκτικό.

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 28

Reality Manga

Αν έχεις δει έστω και μια φορά μια ταινία ή επεισόδιο σειράς ή έστω μια εικόνα κόμικ με την τεχνοτροπία manga, σίγουρα σου έχουν κάνει εντύπωση τα μεγάλα μάτια και τα καλοσχεδιασμένα πρόσωπα.

Μετά από αρκετές ταινίες που χρησιμοποίησαν ή έστω "πάτησαν" σ'αυτή την τεχνική, δημιουργώντας πανέμορφα πρόσωπα, δεν σκέφτεσαι τι ωραία που θα ήταν να είμασταν όλοι τόσο όμορφοι και ..."καλοσχεδιασμένοι";

Το Worth1000.com σου δίνει αυτή την ευκαιρία μ'αυτό το διαγωνισμό. Φωτογραφίες αληθινών ανθρώπων επεξαργασμένων στο Photoshop για να μοιάζουν με anime χαρακτήρες.

Προσωπικά αγαπημένα: Valentino Rossi, Winona "Anime" Rider, Scarlett Johansson, Shirley Temple, Tom 'Tekken' Cruise.


upd: Θυμήθηκα ένα site που μπορείς να κάνεις τα μούτρα σου (τα δικά μου) να μοιάζουν με manga (ή με μωρό ή με πίθηκο ή με πίνακα του el greco κλπ). Απλά ανεβάζεις μια φωτογραφία σου, κεντράρεις στο πρόσωπο, του "δείχνεις" τα μάτια και το στόμα και μετά επιλέγεις ένα από τα πολλά εφέ που έχει. Δοκίμασέ το.


Εισαι πολύ mangas, δικέ μου...

omicron

Λίγο πιο έξω από δω, βρίσκεται ο φανταστικός κόσμος omicron. Η πλειονότητα του πληθυσμού του ζει σε μια μεγάλη, πυκνοκατοικημένη πόλη με ψηλά κτήρια, κάτω από ένα τεράστιο κρυστάλλινο θόλο, που τους προστατεύει από τον σχεδόν μόνιμο παγετώνα που επικρατεί στον πλανήτη.



Η πόλη χωρίζεται σε διάφορα τμήματα, ανάμεσα στα οποία τα Anekbah, Qualisar, Jaunpur, και Lahoreh. Οι κάτοικοι είναι υπερβολικά καταπιεσμένοι και ελεγχόμενοι από μια διεφθαρμένη κυβέρνηση που ηγείται ένας υπερυπολογιστής, ο Ix.

Ok, ok, μη περιμένεις πολλά. Ενα απλό adventure του '99 είναι. Ο κόσμος του κάθε άλλο παρά πρωτότυπος είναι, και τα γραφικά του -πλέον- ξεπερασμένα. Το σενάριο απλά συμπαθητικό και το gameplay πρωτότυπο μεν, δύσκολο δε. Περνώντας σε έναν άλλο κόσμο και παίρνοντας τη θέση ενός μπάτσου του Kay'l, δεν περιμένεις και πολλά πέρα από αρκετό ξύλο, 2-3 μέτριους γρίφους και, στο τέλος, την αναμέτρηση με το μεγάλο δαίμονα. Υπάρχουν και τα καλά σημεία βέβαια, όπως π.χ. το δύσκολο αλλά έξυπνο σύστημα ή το ότι μπορείς να μετενσαρκώνεσαι σε κάποιο άλλο πρόσωπο της ιστορίας μετά το θάνατο αυτού στο οποίο βρίσκεσαι.

Τα χαρακτηριστικά που χάραξαν όμως το παιχνίδι αυτό στη μνήμη μου είναι η μουσική και το αλφάβητό του. Το τελευταίο (βλ. φωτό) δεν είναι παρά μια υπέροχη γραμματοσειρά του λατινικού αλφαβήτου, τόσο όμορφα σχεδιασμένη που με την πρώτη ματιά μοιάζει με ιερογλυφικά ή κάτι τέτοιο αλλά με τον καιρό την συνηθίζει το μάτι και μπορείς να διαβάσεις όχι μόνο πινακίδες στο δρόμο αλλά και ολόκληρα κείμενα. Υπέροχο design συνοδεύει και όλα τα έντυπα του παιχνιδιού βασισμένα στη γραμματοσειρά omicron.ttf

Το soundtrack του παιχνιδιού όμως είναι το βασικό(τερο) χαρακτηριστικό του. Μόνο άλλη μια φορά έχω κολήσει με soundtrack παιχνιδιού (Gabriel Knight: Sin of the Fathers). Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε (πέραν των συνθέσεων του Xavier Despas) με τραγούδια των David Bowie και Reeves Gabrels (τα περισσότερα από τα οποία τα συναντάμε στο album του Bowie 'hours...' του 1999, ή σαν B-sides στο single του "Thursday's Child"). Σαν μεγάλος θαυμαστής του Bowie, δεν μπορούσα παρά να ενθουσιαστώ μ'αυτά αλλά και με τις cameo εμφανίσεις του μέσα στο παιχνίδι, αρχικά ως Boz, ένας επαναστάτης καταζητούμενος από την αστυνομία της omicron, αλλά -κυρίως- ως ο τραγουδιστής του συγκροτήματος The Dreamers, που πραγματοποιεί παράνομες συναυλίες στην πόλη. Τα τραγούδια των live είναι αποκλειστικά για το παιχνίδι και μπορεί ο χαρακτήρας σου να τα 'αγοράσει' εκεί. Το soundtrack (όχι όλο) και 3 live του Bowie υπάρχουν στο site της quanticdream.

links:
τα video - Jaunpur (3.6 MB) | Lahoreh (4.93 MB) | Qualisar (5.9 MB)
το παιχνίδι - Omikron: The Nomad's Soul

περισσότερα - @Gamespot
info - @wikipedia


Γνωστός παρανοϊκός, που βαριέται εύκολα και του αρέσουν οι αλλαγές, κι επειδή χάρηκα με τη σημερινή μου ανακάλυψη που μου θύμησε τα νιάτα μου (!), το χαμαιλεωblog μου ξανάλλαξε (πρώτη φορά είναι;).

Ελπίζω να βγάλει χειμώνα έτσι.