Rolling Stones | A Bigger Bang

Τα γερόντια είχαν κάτι τελευταία έξοδα πριν τη σύνταξη, είδαν και ότι η παγκόσμια σκηνή θυμήθηκε ξαφνικά το ροκ και είπανε να μπουν στο στούντιο και να βγουν με 16 νέα τραγούδια με τον τίτλο A Bigger Bang.

Αφήσανε τα ναρκωτικά και πιάσανε τα φάρμακα. Από drugs σε drugs μείνανε πάντως. Οσο για το sex στο Sex, Drugs και Rock&Roll, ίσως το αντικατέστησαν με viagra.

Ο Charlie Watts 64 ετών και με πρόσφατη ανάρωση από καρκίνο του λάρυγγα, ο Keith Richards 62, ο Mick Jagger 61, και ο Ron Wood 58. Ηδη κυκλοφορούν τα πρώτα ανέκδοτα και ατάκες για το αν θα καταφέρουν να κάνουν (επιζήσουν;) από την προγραμματισμένη Rolling Stones "Bigger Bang" Tour.

Ο David Letterman στην εκπομπή του είπε για τους RS «They're part of the Living Will-Palooza Tour» ενώ ακούστηκε και το εκπληκτικό The "We're Grateful We're Not Dead Tour", κάτι στο οποίο ο Jagger απάντησε: «I'll do your show, David Letterman, and you come do mine».

Σίγουρα ένα Big Bang για τους παππούδες, καθώς το album έκανε ντόρο πριν καν κυκλοφορήσει (θυμάσαι τί έγινε με το X&Y των Coldplay;). Παρουσιάστηκε (ή μήπως εκθειάστηκε) σαν ένας δίσκος back to basics, αρνούμενος το συμβιβασμό με τη μόδα και τις ηλεκτρονικές επιρροές για χάρη των παλιών αθάνατων blues-rock. Οι ίδιοι λένε για τον πρώτο δίσκο με νέο υλικό από το 1997, «We did this record with minimal technology, just suitcases of computers. I didn't want to go into a massive glass-and-stone $10 million studio with all the bells and whistles. All that technology can change the way you play. We pared it down, and the intimacy worked».

Διαμαντάκια δεν θα βρεις, αν και σίγουρα θα παίξουν μερικά τραγούδια για αρκετό καιρό στα ραδιόφωνα. Σε πρώτο άκουσμα είναι ένας μέτριος δίσκος και όχι τόσο Bang, με 16 συμπαθητικά κομμάτια για όλα τα γούστα. Το γλυκανάλατο Streets Of Love, με λίγο βρετανικό ήχο, είναι ένα από αυτά, αλλά και το Rough Justice θα είναι σίγουρα στο μόνιμο playlist του Βακάρου στο 104,7 rock radio. Για τους φαν των blues υπάρχει το καθαρό αλλά χωρίς κάτι ιδαίτερο Back Of My Hand, αλλά και το λίιιγο πιο φρέσκο Rain Fall Down. Σίγουρα θέλω κι ενα δεύτερο (και τελευταίο ίσως) άκουσμα.

Οπως λέει και ο Alexis Petridis στο review του στη Guardian Unlimited «Υπάρχει μια αίσθηση "τελικότητας(finality)" σχετικά με ένα Bigger Bang. Ισως να μην είναι ακριβώς το φωτεινό πλοίο για τη Valhalla που θα θέλανε, αλλά δεν είναι ούτε η αχάρακτη ταφόπλακα που ίσως περίμενες».

Everything that has a beginning... has a Big Bang

VideoDance2005

9-17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ @ ΟΛΥΜΠΙΟΝ + ΜΥΛΟΣ

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Μύλο διοργανώνει για έκτη συνεχή χρονιά το Φεστιβάλ Ταινιών Χορού και άλλων πειραμάτων VideoDance2005.

Tο VideoDance ξεκίνησε το 2000 ως διεθνές φεστιβάλ ταινιών χορού. Είναι ένα σημείο συνάντησης του χορού, και γενικότερα της σωματικής έκφρασης, με τον κινηματογράφο και με ό,τι μπορεί να θεωρηθεί οπτικό μέσο.

Eνα φεστιβάλ με θέμα την πιο σύγχρονη δημιουργία στο σημείο συνάντησης των τεχνών και με αφορμή το πείραμα της κίνησης και της κινούμενης εικόνας στον τομέα του φιλμ, των live media και των video-εγκαταστάσεων. Προβολές, video-εγκαταστάσεις, συναυλίες, παραστάσεις, παρεμβάσεις σε όλη την πόλη. Ευκαιρία να βγούμε καμιά βόλτα και να ανοίξει λίγο το μάτι και το μυαλό μας.

Α. Οι ταινίες (ΟΛΥΜΠΙΟΝ, Πράσινο Δωμάτιο)
90 ταινίες από όλο τον κόσμο. Όλες οι προβολές των ταινιών είναι δωρεάν.

Β. Οι παραστάσεις (ΟΛΥΜΠΙΟΝ, Θεατράκι Μύλου)
Τέσσερα σόλο με κοινό παρονομαστή την αναζήτηση. Συγκεκριμένα:
Faux pas / Κακωςπρέπει, της YELP danceco.
Death is certain, της Eva Meyer-Keller (Γερμανία)
Specimim, της Miriam King (Μεγάλη Βρετανία)
Self-portrait, Zήτα Oμάδα σύγχρονου χορού (Ελλάδα)

Γ. Οι εγκαταστάσεις (ΟΛΥΜΠΙΟΝ, ΔΕΘ, Κεντρικά σημεία της πόλης)
Events+happening:
Camera Lucida. Η Camera Lucida είναι μία ανατρεπτική εγκατάσταση των ρωσικής καταγωγής Aμερικανών Dmitry Gelfand και Evelina Domnitch, που κατάφεραν να οπτικοποιήσουν τον ήχο σε ένα έργο τέχνης που αποτελεί ταυτόχρονα πείραμα!
Θα τη βρείτε στη Διεθνή Έκθεση ? η είσοδος είναι ελεύθερη.
Hand-eye. Ένα διαδραστικό έργο του Bρετανού Alex Baker, που μεταμορφώνει τους περαστικούς-παίκτες σε ιδιόμορφους χορευτές αλλάζοντας το οπτικό τους πεδίο.
Θα τη συναντήσετε σε διάφορα σημεία της πόλης από τις 9 μέχρι τις 13 Σεπτεμβρίου.

Δ. Εικόνα και ήχος (Μύλος)
Κάθε βράδυ στο Μύλο εναλλακτικά μουσικά σχήματα από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά το έργο τους στην Eλλάδα. Ενδεικτικά:
Light Phase της Oλλανδής Yolande Harris με εικόνα και αυτοσχεδιασμό φωνής ηλεκτρονικά επεξεργασμένο, με ένα μοναδικό αποτέλεσμα (15/9 Θεατράκι του Mύλου)
Bόμβος/ Vomvos του Nίκου Bελιώτη, με τον ιδιαίτερο και εντελώς προσωπικό ήχο του βιολοντσέλου του και δικό του video (14/9, Θεατράκι του Mύλου, είσοδος ελεύθερη)
Scion and Tikiman από τη Γερμανία στην πρεμιέρα του VideoDance2005 και φυσικά πάρτυ με τον DJ Ison
Triplicity της Iταλικής ομάδας OgiNo Knauss, που συλλέγει οπτικό και ηχητικό υλικό από αστικά τοπία σε όλο τον κόσμο για να το διοχετεύσει στους φυσικούς του αποδέκτες, τους ίδιους τους κατοίκους των πόλεων, υπό τη μορφή ενός δυναμικού live με εικόνα και ήχο ? για τη λήξη του VideoDance σε σύμπραξη με τους Έλληνες DrogATek, στο Mύλο, το Σάββατο 17/9. Oι OgiNo Knauss θα συλλέγουν το υλικό τους καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας στη Θεσσαλονίκη, και σίγουρα θα τους συναντήσετε στην πόλη?

links + updates:
\\ Περισσότερα στο site του Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
\\ Σχετικό άρθρο και στο news4news©
\\ Και ο Zpi για το VD05
\\ Video Dance: Day 1
\\ VideoDance: one more day
\\ VideoDance: continues

Αντε να αρχίζουμε να ξυπνάμε σ'αυτή την πόλη!

AIGA Design Conference

Η AIGA, η παλαιότερη και μεγαλύτερη οργάνωση στις ΗΠΑ, ετοιμάζει το Design Conference 2005.

Το AIGA Design Conferenceείναι μια διετής διοργάνωση του λεγόμενου design community (πως το λετε εντο στο ελλαντα;) με θέμα την εξέλιξη του design και σκοπό την ενίσχυση συνεργασιών και γνωριμιών απ'όλο τον κόσμο.

Ορισμένοι από τους ομιλιτές θα είναι: Ellen Lupton, Paula Scher, DJ Spooky, Ze Frank, Stefan Sagmeister, Errol Morris and Massimo and Lella Vignelli.

Διάρκεια: 15-18 Σεπτεμβρίου
Τοποθεσία: Βοστώνη

"Art's the last of the great cartels"

Καλλιτέχνης του 21ου αιώνα. Γούστο και άποψη. Από το πεζοδρόμιο στα μουσεία. Μόνος του.

Δεν μασάει από gallery και άλλα ψωνισμένα κοσμοπολίτικα τερτίπια. Ετοιμάζει το μήνυμά του και το "εκθέτει" ξαφνικά -χωρίς προσκλήσεις και εγκαίνια- ώστε ένα ωραίο πρωί το βρίσκεις απλά μπροστά σου. Η Μόνα Λίζα τρομοκράτης και ένα ποντίκι παπαράτσι σε περιμένουν στη γωνία σε κοιτάνε πονηρά. Αυστηρά, προκλητικά, και έξυπνα τα έργα του έχουν γίνει διάσημα τα τελευταία χρόνια.

Τελευταία μάλιστα του έκατσε να βάλει τα έργα του σε μουσεία. Τί άδειες και γραφειοκρατίες... Μέσα σε μια μέρα τα έργα του βρέθηκαν σε τέσσερα μουσεία της Νέας Υόρκης (Metropolitan Museum of Art, Museum of Modern Art, American Museum of Natural History, και Brooklyn Museum). Το Βρετανικό Μουσείο, μάλιστα, έχει προσθέσει το έργο του Early Man Goes to Market στη μόνιμη συλλογή του.

Το Μανιφέστο στο επίσημο site του περιλαμβάνει μόνο ένα απόσπασμα από ημερολόγιο του Αντισυνταγματάρχη Mervin Willett Gonin, που ήταν από τους πρώτους Βρετανούς στρατιώτες που ελευθέρωσαν το Bergen-Belsen (wikipedia) το 1945. Διάβασέ το. Ισως τον καταλάβεις.

(...)
It was shortly after the British Red Cross arrived, though it may have no connection, that a very large quantity of lipstick arrived. This was not at all what we men wanted, we were screaming for hundreds and thousands of other things and I don't know who asked for lipstick. I wish so much that I could discover who did it, it was the action of genius, sheer unadulterated brilliance. I believe nothing did more for these internees than the lipstick. Women lay in bed with no sheets and no nightie but with scarlet red lips, you saw them wandering about with nothing but a blanket over their shoulders, but with scarlet red lips. I saw a woman dead on the post mortem table and clutched in her hand was a piece of lipstick. At last someone had done something to make them individuals again, they were someone, no longer merely the number tattooed on the arm. At last they could take an interest in their appearance. That lipstick started to give them back their humanity.

Συχνές αναφορές του βρίσκεις και σε περιοδικά. Στο προηγούμενο τεύχος του Wired ο Jeff Howe γράφει γι' αυτόν.

Meet Banksy, the most wanted man in the art world.
It's noon in London, and self-described "art terrorist" Banksy is preparing for his next installation. "I've created a cave painting," he says. "It's a bit of rock with a stick man chasing a wildebeest and pushing a shopping cart." The next day, Banksy carefully hangs his work - called Early Man Goes to Market and credited to "Banksymus Maximus" - in Gallery 49 of the venerable British Museum, accompanied by a few sentences of explanatory text. He does this without the knowledge or consent of museum officials; they learn about the latest addition to the collection only after Banksy announces it on his Web site.

Wired Mag | Issue 13.08 | August 2005

Εντυπωσιακά, σκοτεινά, κυρίως ασπρόμαυρα graffiti οι δουλειές του. Πέρνα μια βόλτα.
Ενδιαφέρουσα περίπτωση, η "καλλιτεχνική προσέγγιση" που προσπάθησε στον Τοίχο γύρω από την Qalqiliya. Διάβασε το σχετικό άρθρο στο ei (electronic intifada), κι αν θες να δεις και να μάθεις περισσότερα κάνε κλικ εδώ.

Τρελός; Πανέξυπνος; No matter what. Παράδειγμα alternative artist o Banksy. Κι αν θες να γίνεις σαν αυτόν; Δε νομίζω να δέχεται μαθητές αλλά 2-3 συμβουλές στο site τις δίνει.
Με κορυφαία την παρακάτω:
When explaining yourself to the Police its worth being as reasonable as possible. Graffiti writers are not real villains. I am always reminded of this by real villains who consider the idea of breaking in someplace, not stealing anything and then leaving behind a painting of your name in four foot high letters the most retarded thing they ever heard of.

Πολύ τον πάω τον τύπο.

The Saddest Music in the World

"If you're sad, and like beer, I'm your lady."

1933: η περίοδος του οικονομικού κραχ βρίσκεται στην πιο σκοτεινή στιγμή της. Όταν ο αποτυχημένος ιμπρεσάριος του Μπρόντγουεϊ, Τσέστερ Κεντ, και η ερωμένη του, Ναρκίσσα, που πάσχει από αμνησία, επιστρέφουν στη γενέτειρα πόλη του Τσέστερ, Ουίνιπεγκ, βρίσκονται στο μέσο μιας ακανθώδους οικογενειακής επανένωσης και ενός χαοτικού διαγωνισμού της τοπικής ζυθοποιίας για τη σύνθεση της πιο λυπητερής μουσικής στον κόσμο.

Τη ζυθοποιία διευθύνει η πικρόχολη, ανάπηρη Βασίλισσα της Μπύρας των Κάμπων, Λαίδη Πορτ Χάντλι. Μπερδεμένες σχέσεις του παρελθόντος σύντομα βγαίνουν στην επιφάνεια: μια φορά κι έναν καιρό ο Τσέστερ και η Λαίδη ήταν εραστές, ενώ η Λαίδη διατηρούσε ταυτόχρονα δεσμό και με τον πατέρα του Τσέστερ, Φίοντορ.

Και οι τρεις ενεπλάκησαν σε ένα ατύχημα, στο οποίο η Λαίδη έχασε και τα δύο της πόδια. Στο μεταξύ, ο αδερφός του Τσέστερ, Ρόντερικ, αντιμετώπιζε δικά του προβλήματα. Η σύζυγός του γινόταν όλο και πιο απόμακρη, μέχρι που στο τέλος έφυγε. Ασφαλώς, δεν μπορεί να είναι άλλη από τη Ναρκίσσα.

Οι τρεις άντρες της οικογένειας Κεντ, όλοι μουσικοί, ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο, αλλά και μουσικούς από τα πέρατα της γης με τον πιο πικρόχολο τρόπο, αυτή τη φορά για το έπαθλο των 25.000 δολαρίων της Λαίδης Πορτ Χάντλι. Μία κατακλυσμική πυρκαγιά και παιχνίδια της μοίρας θα δώσουν σύντομα ένα τέλος σε αυτήν την ιστορία των ταλαίπωρων ηρώων και των απαρηγόρητων πολιτών της πιο θλιμμένης πόλης στη γη, της Ουίνιπεγκ.

από ert.gr

Ο Guy Maddin αν και αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως ένας από τους πιο πρωτότυπους, αλλά και αληθινούς μάστορες της εικόνας, στο ελληνικό κοινό παραμένει σχετικά άγνωστος. Η ταινία αυτή παραμένει μια ιδανική ευκαιρία γνωριμίας με τον παράδοξο, κυνικό, αλλά και παρανοϊκά αστείο σύμπαν του Καναδού δημιουργού. Ένας διαγωνισμός για την "Πιο λυπητερή Μουσική του Κόσμου", συγκεντρώνει στην Γουίνιπεγκ της οικονομικής κρίσης ετερόκλητους υποψήφιους και γίνεται αφορμή για αναπάντεχες αποκαλύψεις.

Μια μουσική μελοδραματική σάτιρα, η πιο παρανοϊκή ταινία από την εποχή των αδελφών Μαρξ, με την Isabella Rossellini να επιστρέφει σε έναν αναπάντεχο ρόλο και την Maria de Medeiros (Pulp Fiction) πιο γοητευτική και αινιγματική από ποτέ. Η ταινία προβλήθηκε στα Φεστιβάλ Βενετίας, Τορόντο, Ρότερνταμ, Λονδίνου και Θεσσαλονίκης.

Ελπίζω να παίξει και σε καμιά μεγάλη αίθουσα της Θεσσαλονίκης.

Νόμοι του Μέρφι

Οταν θες να χτυπήσει το τηλέφωνο και να ακούσεις κάποιον συγκεκριμένο, θα πάρουν όλοι εκτός απ'αυτόν.

Κι αν πάρει δεν θα έχεις σήμα.


Ποιος μαλάκας αφήνει αυτόν το Μέρφι να νομοθετεί;

In Graphics We Trust

{ In Graphics We Trust } digital portfolio of Sebastian Onufszak

Γερμανός art director, εικονογράφος, web designer. Απίθανο portfolio. Απλά βγάζω το καπέλο!
Ορισμένα μπορεί να είναι "κάπως", αλλά τα περισσότερα είναι πολύ καλές δουλειές.

Μη μου πεις πως δεν τον ζηλεύεις...

Displaced Designer

Εμφανίστηκε ένα site αυτές τις μέρες, που δείχνει μια άλλη μεριά του internet. "Ειδικευμένη βοήθεια σε designers", θα το έλεγα. Το Displaced Designer στοχεύει στο να βοηθήσει τους designers-θύματα της Katrina να σταθούν στα πόδια τους.

"We wish to help by offering these people a space from which to earn a living, to re-establish self-sufficience... to get back on their feet. With this in mind, we have started this resource - a place where displaced individuals can be matched with those of us with some extra studio/office space, a desk (or table), a computer/phone/internet connection, or a handful of square feet from which they can start to work and continue to earn a living."

«Ενα καταφύγιο για τα πληγέντα μέλη της creative industry, από την πρόσφατη κατάσταση στην περιοχή της Νέας Ορλεάνης».

Να σου πω την αλήθεια, στην αρχή με προβλημάτισε. Μήπως πρόκειται για hoax; Μήπως για κάποια αρρωστημένη βλακεία ή πραγματικά για κάτι πρωτότυπο;

Σε πρώτη σκέψη, δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον που έχει χάσει το σπίτι του και η ζωή του έχει έρθει το πάνω κάτω, δεν έχει ρούχα και φαγητό και περιμένει βοήθεια από τον Πρόεδρο (γέλια), να νοιάζεται για το ότι δεν έχει γραφείο, υπολογιστή και internet και να ψάχνει για δουλειά...

Απ'την άλλη, όμως, γιατί όχι; Δεν υπάρχει περίπτωση να μείνει κάποιος εκεί, οπότε, γιατί να μην ψάξει ένα μέρος να μετακομίσει όπου θα μπορεί και να δουλέψει; Είναι τόσο "περίεργο" που μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Στο site, μάλιστα, εμφανίζονται πέντε προσφορές για εργασία, και το link κυκλοφορεί από email σε blogs και από design community σε fora.

Λες;

Ψάχνοντας το όλο θέμα λίγο περισσότερο, φαίνεται πως κάθε άλλο παρά hoax είναι, αλλά πρόκειται για ένα project από το The Chopping Block:World Domination Through Graphic Design, το οποίο τρέχει από προχθές (Παρασκευή) και ήδη έχει αρκετές προσφορές.

Απαντάνε μάλιστα σε όσους αμφισβητούν την προσπάθειά τους, με τα παρακάτω:

After New York was attacked, and we dealt with the immediete loss of familly and friends, and we volunteered and donated, we opened up our studio, (which was much larger then), and allowed two small businesses (that supported families) to get back on their feet. We had something, they had nothing, it’s that simple?
So now, as it’s our turn to watch a diaster destroy the lives, posessions, and livelihood of thousands of individuals. We have donated, we have FedEx’d supplies, we have an empty desk and were going to try and help the same way, it’s that simple?

upd: Και κάτι ακόμη σχετικό designersagainstaids.com

Τόσο απλά